Livre troisième--La boue, mais l'âme · 10

Sefiller

Her çukura Marius'un saçlarından bir damla kan düşüyordu.

Fiacre, Filles-du-Calvaire sokağındaki 6 numaralı eve geldiğinde gece karanlığı çökmüştü.

Javert ilk olarak arabadan indi, kapının üzerindeki numarayı bir bakışla kontrol etti ve eski usul bir keçi ile bir satyrin karşı karşıya geldiği ağır demir tokmağı kaldırarak sertçe kapıya vurdu. Kapı aralandı ve Javert iterek açtı. Kapıcı yarı uykulu bir halde, elinde bir mumla belirdi.

Evde her şey uyuyordu. Marais'de insanlar erken yatar; özellikle isyan günlerinde. Bu iyi eski mahalle, devrimden korkarak, Croquemitaine'in geldiğini duyduklarında çocukların başlarını örtmesi gibi, uykuda saklanıyordu.

Bu sırada Jean Valjean ve arabacı, Marius'u fiacreden çıkarıyordu; Jean Valjean onu koltuk altından destekliyor, arabacı ise bacaklarından tutuyordu.

Marius'u bu şekilde taşırken, Jean Valjean yırtık giysilerinin altına elini soktu, göğsünü yokladı ve kalbinin hâlâ atmakta olduğunu doğruladı. Kalbi, araba hareket ettikçe biraz daha güçlü atıyordu, sanki bu hareket yaşamın bir miktar geri dönüşünü sağlamış gibiydi.

Javert, kapıcıya, bir isyancının kapıcısı önünde olması gereken tonla seslendi:

— Gillenormand adında biri burada mı?

— Burada. Ne istiyorsunuz ondan?

— Oğlunu getiriyoruz.

— Oğlu mu? diye sordu kapıcı şaşkınlıkla.

— Ölmüş.

Jean Valjean, Javert'in arkasında, yırtık ve kirli bir halde gelen, kapıcının biraz korkuyla baktığı kişiydi ve başıyla hayır işareti yaptı.

Kapıcı, ne Javert'in sözünü ne de Jean Valjean'ın işaretini anladı gibi görünüyordu.

Javert devam etti:

— Barrikata gitti, işte burada.

— Barrikata mı! diye haykırdı kapıcı.

— Öldürüldü. Hemen babasını uyandırın.

Kapıcı yerinden kıpırdamadı.

— Hadi! diye tekrar etti Javert.

Ve ekledi:

— Yarın burada bir cenaze olacak.

Javert için, sokaktaki sıradan olaylar kategorik olarak sınıflandırılmıştı; bu, öngörü ve gözetimin başlangıcıdır ve her olasılık kendi bölmesine sahipti; olası olaylar, bir nevi, durumlara göre değişen miktarlarda ortaya çıkan çekmecelerdeydi; sokakta gürültü, isyan, karnaval, cenaze vardı.

Kapıcı sadece Basque'u uyandırdı. Basque, Nicolette'i uyandırdı; Nicolette, teyze Gillenormand'ı uyandırdı. Büyükbaba ise, durumu her zaman yeterince erken öğrenir diye, uyumaya bırakıldı.

Marius, kimse fark etmeden birinci kata çıkarıldı ve M. Gillenormand'ın antredeki eski bir kanepeye bırakıldı; bu sırada Basque bir doktor çağırmaya giderken, Nicolette de dolapları açıyordu. Jean Valjean, Javert'in omzuna dokunduğunu hissetti. Anladı ve geri döndü, arkasında Javert'in adımlarını duyarak.

Kapıcı, onların gidişini, geldikleri gibi, korkuyla uykulu bir şekilde izledi.

Tekrar fiacreye bindiler ve arabacı yerinde oturdu.

— Müfettiş Javert, dedi Jean Valjean, bana bir şey daha verin.

— Neymiş o? diye sertçe sordu Javert.

— Beni bir süreliğine evime bırakın. Sonrasında istediğinizi yapabilirsiniz.

Javert birkaç an sessiz kaldı, çenesini paltonun yakasına gömerek, sonra ön camı indirdi.

— Arabacı, dedi, Rue de l'Homme-Armé, 7 numara.