BÖLÜM: 10

SELÂ

Güleynaz çareyi hacca giderek buldu...

Hac ona bütün dertlerini unutturdu...

Hacdan döndükten sonra herkes ondaki farklılığı görmüştü...

Hatta ona hayranlık duyuyorlardı...

Lakin bilinmeyen bir yerden gelen amansız bir hastalığa yakalanacağını bilmiyorlardı... 

Lösemi hastasıydı son evre...

Tedavi olsa da tedaviye vücudu yanıt vermemişti ve Güleynaz çok geçmeden vefat etmişti...

Babası Mahir bey, Güleynaz'a ait, ailesine ölmeden evvel yazdığı bir mektubu bulmuştu...

Mektupta şunlar yazıyordu: 

" Sevgili ve değerli ailem, 

Biliyorsunuz ki kısa zaman önce bu amansız hastalığa yakalandım...

Hastalık için geç kalmış olsam da sizlere bir kaç sözüm olacak...

Hastalık gelmeden sağlığın kıymetini,

Ölüm gelmeden yaşamın kıymetini,

Hüzün gelmeden mutluluğun kıymetini,

Kuraklık gelmeden, sunun kıymetini bilin lütfen...

Yanlışa yanlış, doğruyu doğru demeyi bilin,

Sevdiklerinize ölmeden önce sıkı sıkıya tutunun...

Ben öldüm diye arkamdan isyan edip yaş tutmayın. Yaşayın yaşatın, sevin, mutlu olmaya çalışın... Hayat hüzün gemisinde boğulmak için çok kısa...

Sağlığınızın kıymetini her daim bilin, sevdiklerinize sahip çıkmayı sakın unutmayın...

İsyan etmeyin, yas tutmayın...

Ölenle ölünmezmiş bunu bugün bu mektubu yazarken anladım biraz geç oldu lakin...

Lakin kendimin farkına varmam uzun sürdü...

Sizlerden ricam, benim için nefes almayı unutmayın, sevmeyi unutmayın...

Kinden, nefretten uzak olun...

Kimsenin kalbini kırmayın...

Üzmeyin, üzülmeyin...

Hep sağlıcakla kalın, bir derdiniz olunca çareyi arayın, tevekkül etmeyi unutmayın...

Hoş kalın hoşçakalın 

Sevgili kızınız

Güleynaz "

Mahir Bey, gözyaşları içinde mektubu okudu ve kaldırdı...

Sonsuza dek kızının hatırasına sahip çıktı onun yaşarken yapamadıklarını yaptı...

Görevini, hayatını hiç ihmal etmedi...

Evladı bildiği Jiyan'ı, torunu bildiği Jiyan'ı, ve kızın hiç unutmadı