BÖLÜM: 4
Jiyan eve döndüğünde yine boş duvarlara baktı...
Ailesinin yokluğu her haliyle belliydi...
Jiyan'ın aklı hem vefat etmiş ailesinde, hemde reddettiği Güleynaz'daydı...
Güleynaz kendini odaya kapatmış kimseyle görüşmek istemiyordu, Jiyan da yalnızlıktan delirmek üzereydi... Yalnızlık rıhtımı onlara iyi gelmemişti...
Güleynaz da ailesine bu konuyu açmak istedi ve sonunda zor da olsa açtı.
Ailesi ona bu aşkın imkanı olmadığını izah
etmeye çalışsa da Güleynaz bu aşktan vazgeçmek istemiyordu...
Jiyan'sa hayatını sonsuza dek yalnız sürdürmek istiyordu. Çünkü sevdiklerini kaybetme korkusu onu aşktan, sevgiden uzak tutuyordu...
***
Güleynaz'ın anlatımından,
Gözyaşları içinde eve dönmüştüm ve odama kapanmıştım. Kimseyle görüşmek veya konuşmak istemiyordum.
Keşke ona zamansız içimi açmsaydım...
Bu teklifi ona yapmam hataydı ama onu her şeyden çok seviyordum...
Bu aşktan asla vazgeçmeyecektim çünkü biliyordum ki hayatta daima mücadele edenler kazanırdı...
Ve hayatta kalmak mücadele gücümüz kadardı...
Yine biliyordum ki umut etmek vazgeçmemek demekti... Umutlarım bir gün yuvasına kavuşacaktı. Sadece biraz zaman gerekiyordu...
Gözyaşlarım yastığımı ıslatırken, ağlamayı bir kenara bıraktım ve elimi yüzümü yıkamak için lavaboya gittim. Aynada uzun süre yüzüme baktım. Kendimden uzak bir yerdeydim sanki. Uçsuz bucaksız çölde susuz kalmış gibiydim sanki. Okyanusun ortasında yapayalnız kalmış gibiydim sanki...
Soğuk suyu yüzüme savurdum. Birkaç kez bunu tekrarladım. Yüzümü yıkadım ardından duş aldım.
Duş almak bana oldukça iyi gelmişti. Ardından abdestimi aldım ve namazımı kıldım...
Ardından elime okuma kitabımı aldım, Gülseren Budayıcıoğlun'dan Unutulmuş Kadınlar adlı kitabı okumaya başladım.
Yaklaşık 100 sayfa okuduktan sonra kitabı rafa kaldırdım, kulaklıklarımı taktım, sakinleştirici doğa sesleri eşliğinde uyumaya çalıştım.
Uyumak uzun sürmedi benim için, kendimi derin bir uykunun kollarına bıraktım...
Yorumlar
- Hatice Avıl: Rica ederim canım 💞💞
- İkbal Sürücü: Mükemmel yorumun için çok teşekkür ederim 🌺
- Hatice Avıl: Aşk ağlatır...aşk söyletir....aşk öldürür....aşk yaşatır... Aşk öyle bişeyki iliklerine kadar yakar....kül eder.. Ama aşkın en tuhaf yanıda....celladına severek kalbinle koşar adım gitmen.... Öyle değil mi.. H.z İsmail ilahi aşk uğruna şeytanın onca uğraşına rağmen boynunu eğ