15. BÖLÜM — ARKA SOKAK
15. BÖLÜM — ARKA SOKAK
Kapıya bir kez daha vuruldu.
Bu kez kimse konuşmadı.
Oda karanlıktı. Pencereden giren zayıf sokak ışığı duvarın bir kısmını aydınlatıyordu.
Lyra yanıma yaklaştı.
— Sence bizi gördüler mi? diye fısıldadı.
— Bilmiyorum.
Adam kapının yanında duruyordu. Elini kapı koluna götürdü ama açmadı.
Dışarıdan bir erkek sesi geldi.
— Kapıyı açın.
Adam bize bakıp sessiz olmamızı işaret etti.
Sonra kapının arkasından konuştu.
— Kimi arıyorsunuz?
— Mira'yı.
Adam birkaç saniye bekledi.
— Burada değil.
Dışarıdaki adam hemen cevap verdi.
— İçeride biri var.
Lyra'nın yüzü gerildi.
Ben de cebimdeki anahtarı yokladım.
Adam sakin bir sesle konuştu.
— Yanılıyorsunuz.
Kapıya yeniden vuruldu.
— Açın.
Adam cevap vermedi.
Ardından başka bir ses duyuldu.
— İçeri bakmamız gerekiyor.
Lyra bana doğru eğildi.
— Bence bizi arıyorlar.
— Ben de öyle düşünüyorum.
Adam arka tarafa geçti.
Duvarın yanında duran eski dolabı iki eliyle tutup yana doğru çekti.
Dolabın arkasında dar bir kapı ortaya çıktı.
Lyra şaşkınlıkla baktı.
— Burada kapı mı varmış?
— Evet.
Adam kapıyı açtı.
İçerisi karanlıktı.
— Arka sokağa çıkıyor. Sessiz olun.
Lyra önce içeri girdi.
Ben de arkasından geçtim.
Adam son kez odaya baktı.
Gözleri masanın üzerindeki A.V. defterine takıldı.
Bir an durdu.
Sonra kapıyı kapatıp peşimizden geldi.
Geçit oldukça dardı.
Taş duvarların arasında ilerliyorduk. Yerde eski tahtalar ve toz vardı.
Lyra önden yürürken sesini alçalttı.
— Bu geçidin burada olduğunu nereden biliyordu?
— Bilmiyorum.
Arkamızdan adamın sesi geldi.
— Daha önce kullandım.
Lyra dönüp ona baktı.
— Ne zaman?
— Yıllar önce.
Başka bir şey söylemedi.
Bir süre daha yürüdük.
İleride küçük bir ışık göründü.
Adam eliyle durmamızı istedi. Öne geçip kapının aralığından dışarı baktı.
Sonra bize döndü.
— Temiz.
Lyra dışarı çıktı.
Ben de peşinden çıktım.
Dar bir arka sokaktaydık.
Ana caddeden at arabalarının sesi geliyordu. Uzakta birkaç gaz lambası yanıyordu.
Bir an etrafa baktım.
Birkaç dakika önce bulunduğumuz odadan çıkmıştık. Şimdi ise kimseye görünmeden sokaktan uzaklaşmaya çalışıyorduk.
Lyra yanıma geldi.
— İyi misin?
— İyiyim.
Cihazımı çıkarıp ekrana baktım.
ZAMANSAL BAĞLANTI: %72
En azından değişmemişti.
Adam da yanımıza geldi.
Lyra ona döndü.
— Şimdi ne yapacağız?
Adam bana baktı.
— Kuzey Geçidi'ne gideceksiniz.
Haritayı cebimden çıkardım.
— Nereden?
Adam haritadaki yolu gösterdi.
— Ana caddeye çıkın. Sonra kuzeye doğru ilerleyin.
— Bu kadar mı?
— Şimdilik.
Lyra iç çekti.
— Yine “şimdilik”.
Adam hafifçe gülümsedi.
— Şu an söyleyebileceğim bu.
İstemeden güldüm.
— En azından dürüstsün.
Haritayı katladım.
— Sen gelmeyecek misin?
Adam başını iki yana salladı.
— Hayır.
— Neden?
— Burada kalmam daha iyi.
Lyra ona baktı.
— Onları oyalayacaksın.
Adam bu kez cevap vermedi.
Ben de üstelemedim.
Bir adım yaklaştım.
— Teşekkür ederim.
Adam bana baktı.
— Daha işimiz bitmedi.
Sonra gözleri bileğimdeki mühre kaydı.
— Elias.
— Ne?
— Kuzey Geçidi'nde mührünü kimseye gösterme.
Kaşlarımı çattım.
— Neden?
Adam kısa bir süre düşündü.
— Orada bunu tanıyan biri olabilir.
Lyra hemen araya girdi.
— Kim?
Adam başını iki yana salladı.
— Bilmiyorum.
Lyra birkaç saniye yüzüne baktı.
Bu kez gerçekten bilmiyor gibiydi.
Adam arkasını döndü.
— Siz gidin. Ben burada kalacağım.
— Nereye?
— Önce şu insanları uzaklaştırmam gerekiyor.
Ana caddeye doğru yürümeye başladı.
Birkaç adım sonra durup arkasına baktı.
— Bir şey daha.
İkimiz de ona döndük.
— Ne?
— Kuzey Geçidi'ne vardığınızda acele etmeyin.
Sonra yürüyüp sokağın köşesinden kayboldu.
Lyra bir süre arkasından baktı.
— Bu adamın normal bir şekilde veda etmesi mümkün değil galiba.
— Sanırım değil.
Haritayı açtım.
Kuzey yönünü bulmaya çalıştım.
Lyra yanıma geldi.
— Hazır mısın?
Haritayı katladım.
— Değilim.
— Ben de değilim.
Birlikte ana caddeye doğru yürümeye başladık.
Birkaç adım sonra cihazım titredi.
Ekrana baktım.
A. V. SİNYALİ: AKTİF
Altında tek bir kelime vardı.
YAKIN
Lyra ekrana baktı.
— Bu ne demek?
Cihazı kapattım.
— Bilmiyorum.
Sonra kuzeye doğru baktım.
— Ama sanırım birazdan öğreniriz.
Yorumlar
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Hımm haklısın Çok teşekkür ederim
- Pınar Eryılmaz: lyra işbirliği yapmalıydın bu kadar çaresiz olmamalıydık
- Ali Ergin: Keşke daha dikkatli olsaydık arka sokak korkutucu
- Rıza Kaya: belli ki o adam bu durumu boşuna desteklemedi
- Ece Oral: umarım planınız işe yarar burada beklemek çok riskli
- Aysel Maden: Ne düşünüyorsun ki gizemi korumak için bu kadar geç kalıyorsunuz?