19. BÖLÜM — ODADAKİ GÖLGE
19. BÖLÜM — ODADAKİ GÖLGE
Kapının önünde birkaç saniye öylece kaldık.
Odanın içindeki lamba çok güçlü değildi. Işık sadece yerde küçük bir alanı aydınlatıyordu.
İçerideki kişi hâlâ hareket etmiyordu.
Lyra yanıma biraz daha yaklaştı.
— Elias...
— Gördüm.
— Gerçekten biri var, değil mi?
Başımı salladım.
— Evet.
İçeriden hafif bir tahta sesi geldi.
İkimiz de aynı anda irkildik.
Lambanın ışığı kısa bir an titredi.
Sonra yeniden sabitlendi.
İçerideki kişi başını bize doğru çevirdi.
Yüzünü hâlâ tam olarak göremiyordum.
Lyra koluma hafifçe dokundu.
— Geri dönsek mi?
Arkamıza baktım.
Az önce açık bıraktığımız kapı kapanmıştı.
Bir an ne diyeceğimi bilemedim.
Lyra da kapıya baktı.
— O kapı açık değil miydi?
— Açık bırakmıştık.
İkimiz de birkaç saniye kapıya baktık.
Sonra içeriden bir ses geldi.
— Kapıya gitmeyin.
Olduğumuz yerde kaldık.
Ses sakindi.
Ama nedense içimi daha da huzursuz etti.
Lyra bana baktı.
— Bizi duyuyormuş.
İçerideki kişi yavaşça bir adım attı.
Lambanın ışığı yüzünün bir kısmını aydınlattı.
Orta yaşlarda bir adamdı.
Daha önce görmemiştim.
Adam önce bana, sonra bileğime baktı.
— Mühür hâlâ sende.
Elimi bileğimin üzerine kapattım.
— Sen kimsin?
Adam soruma cevap vermedi.
Bir süre yüzüme baktı.
Sonra gözlerini tekrar mühre çevirdi.
— Buraya gelmemeniz gerekiyordu.
Lyra hemen araya girdi.
— Biz de isteyerek gelmedik zaten.
Adam ona baktı.
— Biliyorum.
Lyra'nın yüzündeki ifade değişti.
— Nereden biliyorsun?
Adam cevap vermeden arkasını döndü.
Tam o sırada cebimdeki cihaz titredi.
Ekranı çıkardım.
A. V. SİNYALİ: AKTİF
Adam bunu görünce durdu.
Bu kez yüzündeki sakin ifade kayboldu.
— Onu kapat.
— Neden?
— Sadece kapat.
Sesindeki değişiklik dikkatimi çekti.
Cihazı hemen kapatmadım.
— Bu sinyalin ne olduğunu biliyorsun.
Adam bana baktı.
— Ne olduğunu bildiğimi söylemedim.
Lyra sessizce konuştu.
— Ama korktun.
Adam cevap vermedi.
Koridorun dışından hafif bir ses geldi.
Hepimiz sustuk.
Bir ayak sesi.
Sonra bir tane daha.
Lyra bana yaklaştı.
— Biri geliyor.
Adam başını kapıya çevirdi.
Bir süre dinledi.
Sonra lambaya baktı.
— Sessiz olun.
Koridordan gelen ses biraz daha yaklaştı.
Kapının önünde durdu.
Üç kez vuruldu.
Tak.
Tak.
Tak.
Kimse konuşmadı.
Adam lambanın yanına gidip ışığı söndürdü.
Oda tamamen karanlıkta kaldı.
Lyra'nın nefes alışını duyabiliyordum.
Ben de olduğum yerde kıpırdamadan durdum.
Ellerimi farkında olmadan sıktığımı o anda fark ettim.
Kapının diğer tarafından bir ses geldi.
— Elias...
Lyra bana baktı.
Ben de ona baktım.
Çünkü o sesi tanıyordum.
Ama nereden tanıdığımı bir türlü çıkaramıyordum.
Yorumlar
- Metin Taner Yavuz: Adam kızar daha da korkutucu göründüyse durum ciddi artık
- Ece Boz: kimsenin konuşmadığı anlar hep en tuhaf olanlarıdır kalbim hızlanıyor
- Erdem Sönmez: O ses içime huzursuz bir gramın girmesini sağlıyor
- Aleyna Mumlu: her şey tanıdık geliyor çok ilginç
- Ece kaplan: O ses eliasın mı?
- ERDOĞAN: adamın tepkisi beni rahatsız etti hiç güven vermiyor gibi
- Ayşe Aydın: biri var ama neden sessiz kalıyor çok merak ediyorum
- Enes: kapının açık olduğuna yemin ediyorum şimdi niye kapandı