20. BÖLÜM — TANIDIK SES
20. BÖLÜM — TANIDIK SES
Kapının arkasındaki ses tekrar gelmedi.
Odanın içinde kimse konuşmuyordu.
Lyra bana baktı. Ben de ona baktım.
Adam hâlâ lambanın yanında duruyordu.
Karanlıkta yüzünü tam olarak seçemiyordum.
Lyra çok alçak sesle sordu:
— Bu sesi nereden tanıyorsun?
Başımı iki yana salladım.
— Bilmiyorum.
— Ama tanıdığını söyledin.
— Evet. Sadece nereden olduğunu çıkaramıyorum.
Kapının arkasından hafif bir hareket sesi geldi.
Tahta zemin gıcırdadı.
Adam hemen elini kaldırdı.
— Konuşmayın.
Lyra bu kez bir şey söylemedi.
Hepimiz kapıya baktık.
Dışarıdaki kişi kapıya hafifçe dokundu.
Tak.
Kimse hareket etmedi.
Birkaç saniye sonra ses yeniden duyuldu.
— Elias, kapıyı aç.
Bu kez daha netti.
Sesi gerçekten tanıyordum.
Ama zihnimde bir türlü yerine oturtamıyordum.
Adam yanıma yaklaştı.
— Onu tanıyor musun?
— Hayır.
Kısa bir sessizlik oldu.
— Ama sesini daha önce duydum.
Lyra hemen sordu:
— Nerede?
Düşünmeye çalıştım.
Aklıma telegraf odası geldi.
Sonra Mira'nın evi.
Kuzey Geçidi.
Ama hiçbirinde bu sesi hatırlayamıyordum.
— Bilmiyorum.
Lyra hafifçe iç çekti.
— Yine aynı cevap.
— Bu sefer gerçekten bilmiyorum.
Adam kapıya yaklaştı ama açmadı.
Dışarıdaki kişi birkaç saniye bekledi.
Sonra konuştu.
— İçeride olduğunuzu biliyorum.
Lyra'nın yüzündeki ifade değişti.
Adam bize dönüp parmağını dudaklarına götürdü.
Dışarıdan ayak sesleri geldi.
Bir adım.
Sonra bir tane daha.
Ses kapının önünden uzaklaşmaya başladı.
Bir süre sonra tamamen kesildi.
Adam lambayı yeniden yaktı.
Oda tekrar aydınlandı.
Lyra hemen sordu:
— Gitti mi?
Adam kapıya bakmaya devam etti.
— Sanırım.
— Sanırım mı?
— Emin olmadan kapıyı açmayacağım.
Lyra cevap vermedi.
Tam o sırada cebimdeki cihaz titredi.
Çıkardım.
Ekranda yeni bir yazı vardı.
A. V. SİNYALİ: YÖN DEĞİŞTİRDİ
Altında küçük bir ok belirmişti.
Ok, odanın arka tarafını gösteriyordu.
Lyra ekrana baktı.
— Şimdi nereye gösteriyor?
Odanın arka tarafına döndüm.
Duvarın yanında, daha önce fark etmediğim eski bir tahta kapı vardı.
Adam da kapıya baktı.
Yüzündeki ifade bir anda değişti.
— O kapıyı açmayın.
Lyra kaşlarını kaldırdı.
— Neden?
Adam cevap vermedi.
Kapıya doğru bir adım attım.
— İçeride ne var?
Adam bu kez bana baktı.
— Bilmemen daha iyi.
— Bunu da daha önce duydum.
Lyra hafifçe başını salladı.
— Gerçekten herkes aynı konuşuyor.
İstemeden gülümsedim.
Ama gözüm hâlâ kapıdaydı.
Cihazın ekranındaki ok kaybolmadı.
Tam tersine, sinyal biraz daha güçlendi.
A. V. SİNYALİ: YENİ KONUM
Lyra ekrana baktı.
— Sanırım gitmemiz gereken yer orası.
Adam hiçbir şey söylemedi.
Ben kapıya yaklaştım.
Elimi kapının koluna uzattım.
Bu kez duraksadım.
Çünkü içeride ne olduğunu bilmiyordum.
Ama cihaz bizi doğrudan buraya yönlendirmişti.
Lyra yanıma geldi.
— Hazır mısın?
Kapı koluna baktım.
— Hayır.
Lyra hafifçe gülümsedi.
— Ben de değilim.
Sonra birlikte kapıya baktık.
Elimi yavaşça kapı koluna indirdim.
Yorumlar
- Tolga Korkut: yeni yön nereden geldi peki sence bu kapı tehlikeli mi?
- Ahu Başar: Adam niye konuşmuyor başımıza bir şey gelecek gibi hissediyorum
- Işıl Yağcı: lyra hemen cevabı beklemiyorsun ama sesin ne olduğunu bulmalısın
- Fulya Büyük: Bu kez daha netti demekle iş bitmiyor dikkatli olunmalı