BÖLÜM — ESKİ ODA
BÖLÜM — ESKİ ODA
Elimi kapı koluna indirdim.
Bir an bekledim.
Sonra yavaşça aşağı bastırdım.
Kapı zorlanmadan açıldı.
İçerisi beklediğimden daha küçüktü.
Duvarlarda raflar vardı. Rafların üzerinde eski dosyalar, metal kutular ve birkaç küçük cihaz duruyordu.
Ortada tahta bir masa vardı.
Masanın üzerinde tek bir lamba yanıyordu.
Lyra kapının yanında kaldı.
— Burası ne?
İçeri girdim.
— Bilmiyorum.
Arkamdan adamın sesi geldi.
— Eski kayıt odası.
Ona döndüm.
— Kayıt mı?
Adam kapının eşiğinde durdu.
— Burada eskiden haberleşmeyle ilgili kayıtlar tutulurdu.
Lyra raflara baktı.
— Peki neden hâlâ duruyorlar?
Adam kısa bir süre düşündü.
— Bazıları alınmamış.
Raflardan birine yaklaştım.
Dosyaların üzerinde farklı tarihler vardı.
Bazıları oldukça eskiydi.
Bir tanesini elime aldım.
Kapağındaki tozu temizlerken küçük bir işaret gördüm.
Mührümdeki sembolün aynısıydı.
Lyra yanıma geldi.
— Yine bu işaret.
— Evet.
Dosyayı açtım.
İlk sayfada birkaç satır yazı vardı.
Okudukça kaşlarım çatıldı.
“İlk geçişten sonra sinyal yeniden ortaya çıkarsa...”
Cümlenin devamı yıpranmıştı.
Sayfanın geri kalanı okunmuyordu.
Lyra yazıya baktı.
— İlk geçiş ne demek?
— Bilmiyorum.
Aklıma 13. bölümde gördüğümüz defter geldi.
Orada da aynı ifade geçmişti.
Dosyanın altındaki tarihe baktım.
Biz buraya gelmeden çok önce yazılmıştı.
— Bu kayıt eski.
Lyra başını salladı.
— Hem de bayağı eski.
Tam o sırada cihazım titredi.
Ekranda yeni bir yazı belirdi.
A. V. SİNYALİ: DOĞRULANDI
Altında başka bir satır vardı.
MÜHÜR EŞLEŞMESİ: TAM
Lyra ekrana baktı.
— Demek seni tanıyor.
— Öyle görünüyor.
Sayfayı çevirdim.
Sayfanın en altında küçük bir not fark ettim.
“İkinci kapı...”
Devamı silinmişti.
Lyra yazıya yaklaştı.
— İkinci kapı mı?
Başımı salladım.
— Gerisi yok.
Adam hâlâ kapının yanında duruyordu.
Ona döndüm.
— Bu dosyayı kim yazdı?
Adam dosyaya baktı.
— Bilmiyorum.
Lyra hemen sordu:
— Gerçekten mi?
Adam bu kez doğrudan gözlerimin içine baktı.
— Hayır.
Bir an sessiz kaldık.
Sonra adam rafların en altını gösterdi.
— Ama bunu kimin bıraktığını biliyorum.
Gösterdiği yerde küçük, siyah bir kutu vardı.
Kutunun üzerinde tek bir işaret bulunuyordu.
A.
Cihazım yeniden titredi.
Ekrana baktım.
A. V. SİNYALİ: YAKIN
Lyra kutuya baktı.
— Sanırım aradığımız şey bu.
Elimi kutuya doğru uzattım.
Adam hemen konuştu.
— Yavaş.
Elimi durdurdum.
Kutunun ne olduğunu hâlâ bilmiyordum.
Ama artık A.V. işaretinin bizi bir yere götürdüğünden emindim.
Yorumlar
- Eda Zorlu: Adamın sözlerinde bir sır var gibi ama ne
- Ece Oral: lyranın sorusu aklımda döngülendi durmadan
- Ahmet Esen: Cümle yıpranmış ama anlam kovalıyor beni içten içe
- Aylin Alkan: masanın yanındaki lamba feci derin bir atmosfer yaratıyor
- aleyna: A v sinyali her şey olabilir dikkatli olmalısın @otukenkalem00
- Efe Hendek: kapıyı açarken heyecanlandım seninle birlikte oldum
- Ayşe kibritci: Hımm bu eski oda çok ilginç görünüyor
- Beren Pak: cihazlar cidden heyecan verici tic çalıştıkça stetoskop gibi hissediyor insan orayı
- Ebru Uysal: burası fazla karanlık yalnız hissettiriyor değil mi