İSTANBUL VE SEN

Şiirden Adam

Sen bana İstanbuldun bir vakit,

Şiirler dolusu bir sevda ile

Yanaşmıştım sana yalnızlığın güvertesinden,

Sonra güneşi avuçlarıma almıştım seninle yürürken şiirimsin derken,

Geçilmiyordu İstanbul vapur sesinden,

Kız kulesine bir yıldız düşerdi galata kulesinin gövdesinden,

Bir şiir daha işte İstanbul yarimin aşk süzen kirpiklerinden,

Sende hatırlarsın değilmi bakmak ne güzeldi boğaza çamlıca tepesinden,

Nebilirdim İstanbul yürüdüğümü yalnızlığın şeridinden,

Oysaki o hep yanımdaydı senden gördün,

Ağlarken gülerken Eyüp sultanda dua ederken,

Söyle sende benim gibi ağladınmı İstanbul,

O mutlu baharlara ben ebedi yalnızlıklara giderken

Yorumlar

• Bahtiyar Sert: malesef öyle
• Eda Zorlu: Kız Kulesinin mutluluğu ve hüzünlü hatıraları birleşiyor gibi