GÖKYÜZÜ SİMSİYAH
GÖKYÜZÜ SİMSİYAH
Gökyüzü simsiyah,
insanların öfkesi
gökyüzünü karartmış.
Yüzlerde yorgunluk,
gözlerde hüzün,
her yerde sessiz bir korku var.
Gelecek,
bugün gibi karanlık.
Çocuklar daha çocukken
büyümek zorunda kalmış.
Oyunlarını yarım bırakmış,
gülmeyi unutmuş,
umutlarını sessizce içlerine gömmüşler.
Dudaklarında hüzünlü sözler,
kalplerinde yarım kalmış hayaller...
Bir zamanlar
“Yarın güzel olacak” derlerdi.
Şimdi yarını düşünmek bile
zor geliyor.
Tanklar geçiyor
hayallerin arasından.
Silah sesleri
çocukların gülüşlerini bastırıyor.
Oyuncaklar bir köşede,
hayaller başka bir yerde kalıyor.
Sanki bu topraklarda
yarın çoktan kaybolmuş,
gelecek çoktan unutulmuş gibi...
Ama yine de
bir çocuk gökyüzüne bakıyor.
Karanlığın içinde
küçücük bir ışık arıyor.
Belki de umut
tam burada başlıyor.
Bir çocuğun
yeniden gülmek istemesinde,
bir annenin
yarın için yeniden hayal kurabilmesinde,
bir insanın
“Her şey düzelecek” diyebilmesinde...
Çünkü gece ne kadar uzun olursa olsun,
sabah bir gün mutlaka gelir.
Bir gün çocuklar
yeniden sokaklarda koşacak.
Yeniden oyuncaklarıyla oynayacak,
evler yeniden kahkahalarla dolacak.
Gökyüzü yeniden mavi olacak.
Ve insanlar
yarından korkmak yerine
yarını bekleyecek.
Belki hemen değil,
belki bugün değil...
Ama bir gün.
Çünkü umut,
her şey bitti sanıldığı anda bile
içimizde kalan
küçücük bir ışıktır.
Ve bazen
o küçücük ışık
yeniden başlamak için yeter.
Yorumlar
- Miray: @otukenkalem00 🙂🙂🩷🩷
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: @nillsannn çok teşekkür ederim canım içi 🔥
- Miray: @otukenkalem00 ne demek canım kankaamm benim için bir zevkti başarıların devamını dilerim ve tabikde kitabının da 🙂
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Çok teşekkür ederim canım içi
- Miray: 👏
- Miray: Çok güzel olmuş ellerine sağlık
- Miray: Bazı çocuklar vakti gelmeden büyümek zorunda kalırlar hayat buna mecbur bırakır maalesef 🙃🙂