SENİ SEVİYORUM AMA
SENİ SEVİYORUM AMA
“Seni seviyorum ama...”
Demek
gerçekten bir anlam taşır mı?
“Seni aslında seviyorum ama
senin de değişmeni istiyorum,
yoksa seni sevmem.”
Bunu duymak
kibarca söylenmiş
bir ayrılık cümlesi gibi geliyor bana.
“Seni seviyorum ama...”
Güzel bir şey
hatırlatır mı insana?
Ben mi
fazla kötümserim?
Ne zaman duysam
bir koşul cümlesi gibi geliyor.
Ya da
sessizce yaklaşan
bir ayrılığın habercisi gibi...
Oysa sevgi
“ama”lardan sonra
başlayan bir şey olmamalı.
Birini severken
onu değiştirmeye çalışmak yerine
olduğu hâliyle anlamaya çalışsak...
Hatalarıyla,
eksikleriyle,
bazen kırgınlıklarıyla...
Çünkü hepimizin
değiştirmek istediği yanları var.
Hepimizin
sakladığı bir kırgınlığı,
kimseye anlatamadığı
bir tarafı var.
Belki de sevgi
tam da orada başlıyor.
“Değişirsen seni severim.” değil,
“Olduğun hâlinle de
yanındayım.” diyebilmekte.
Çünkü bazen
bir insanın ihtiyacı
değiştirilmek değil,
olduğu hâliyle
anlaşılmaktır.
Belki de sevmek,
birini kendimize benzetmek değil,
farklılıklarına rağmen
yanında kalabilmektir.
Kusursuz birini aramak değil,
karşımızdakinin kusurlarıyla da
bir insan olduğunu görebilmektir.
Çünkü hepimizin
eksikleri var.
Hepimizin
yanlışları, kırgınlıkları,
değiştirmek istediği yanları...
Belki de
birbirimizi gerçekten sevmek,
tam da bütün bunlara rağmen
birbirimizi olduğumuz gibi
kabul edebilmek.
Ve belki de
“Seni seviyorum.” demenin
en güzel hâli,
arkasına bir “ama” koymadan
sadece söyleyebilmektir.
Yorumlar
- Fulya Büyük: Bu yazı bir ayrılığın habercisi gibi hissettirdi
- Kaan Duman: birini eksik haliyle sevebilmek kolay olmuyor
- Vildan Sarıyer: sen bu kadar kötümser olmamalısın
- Elif Levent: belki de sevmek anlayış ile başlar
- Emre Kuş: Gerçekten bir anlamı var mı böyle cümlelerin?
- Metin Mutlu: Hem değişirim hem değişmem diye durumlar her zaman zor
- Sümeyye: Kibarca söylesen bile içimde bir şey geçiyor sanki
- aleyna: ama demeden sevgi dile getirilse daha iyi olurdu