1. BÖLÜM & LİMANDAKİ HESAPLAŞMA VE GÖLGENİN KANUNU
İstanbul ' un gece yarısını çoktan geride bırakmış, soğuk ve acımasız silueti altında, liman bölgesinin 7 numaralı devasa konteyner deposu, dışarıdan bakıldığında tamamen terk edilmiş bir hayalet şehri andırıyordu. Yüksekten dökülen sarımsak renkli endüstriyel sokak lambaları, paslı demir vinçlerin üzerine uzun, ürkütücü gölgeler düşürürken, havada ağır bir deniz tuzu, mazot ve barut kokusu asılı kalmıştı. Dalgaların beton iskeleye vuran boğuk sesleri, yaklaşmakta olan fırtınanın habercisi gibi yankılanıyordu.
Ancak bu metruk görünen sahanın gerçeği, yer altı dünyasının kalbinin attığı yerdi.
Konteynerlerin arasında mevzi alan özel çevik kuvvet timleri ve ağır silahlı polis mangaları, Başsavcı Amy Rose ' un emirleri doğrultusunda geceyi sessizce kuşatmıştı. Zırhlı akrep araçları limanın ana girişini tutmuş, sisli havanın içinde kırmızı-mavi polis çakar lambaları sessizce dönerek geceyi kan ve lacivert renklere boyuyordu.
Amy Rose, üzerindeki koyu gri trençkotunun yakalarını sert esen rüzgara karşı dikleştirmiş, ellerini cebine sokmuş halde iskelenin ta ortasında, buz gibi bir özgüvenle duruyordu. Yüzündeki kararlı ve sert ifade, ne rüzgarın şiddetinden ne de karşısındaki devasa suç imparatorluğunun büyüklüğünden bir milim bile taviz veriyordu. Yanındaki başkomiser alçak sesle kulağına eğildi.
" Sayın Başsavcı, operasyon için tüm timler yerini aldı. Çember daraltıldı. İçerideki kuryeler ve köstebekler kıstırıldı. Emrinizi bekliyoruz, dışarı çıkışları tamamen kapattık. İçeride kim varsa hepsi elimizde olacak. "
Amy, gözlerini limanın en karanlık köşesine dikmiş, bir saniye bile kırpmadan, buz gibi bir netlikle mırıldandı.
" Kimse ateş açmayacak, başkomiser. Hiç kimse kurşun atmayacak. Bu defa kaçmasına izin vermeyeceğim. O demir parmaklıkların arkasına girecek. Herkes pozisyonunu korusun ve sessizliğini bozmasın. İçerideki o sevkiyat biter bitmez, kapıları aynı anda kıracağız. Kimsenin burnu kanamayacak ama o adam... o adam buradan ayağında kelepçelerle çıkacak. "
Tam o sırada, limanın ana giriş kapısındaki demir bariyerler yavaşça iki yana açıldı. Farların göz alıcı parlaklığı, geceyi bıçak gibi keserek içeriye girdi. Son model, simsiyah, kurşun geçirmez camlı mat siyah bir Maybach, lastiklerinin ıslak asfalt üzerindeki hafif hışırtısıyla sessizce süzülerek iskelenin tam ortasında, devasa vinçlerin altına, Amy ' nin tam karşı merkezinde durdu.
Aracın arka kapısı ağır ağır açıldı. İçeriden önce kusursuz dikilmiş siyah bir takım elbisenin paçası, ardından boynundaki kırmızı kravatıyla dikkat çeken, Shadow ' un sadık sağ kolu Marcus indi. Marcus, etrafı süzmek için bir an duraksadı, ardından kapıyı tamamen açarak efendisine yol verdi.
Araçtan inen adam ; yeraltı dünyasının, konseylerin ve tüm mafyaların mutlak lideri olan Shadow The Hedgehog ' dan başkası değildi.
Shadow, üzerine mükemmel oturan siyah takım elbisesi, en ufak bir kırışıklık barındırmayan şık duruşu ve o her zamanki tehlikeli, buz gibi kendinden emin karizmasıyla yere basdı. Yakut kırmızısı gözleri, karanlığın içinde adeta bir avcı misali parlıyordu. Yüzünde ne bir korku ne de bir telaş vardı ; aksine, bu devasa polis baskınını sanki kendisi özel olarak organize etmiş gibi rahat ve kibirli bir gülümseme saklıydı dudaklarının kenarında.
Marcus, aceleyle Shadow ' un yanına adımladı, başını hafifçe öne eğerek saygıyla fısıldadı.
" Efendim, durum tam istediğimiz gibi. Sevkiyat tamamlandı, paralar da eksiksiz sayıldı, çuvallara yerleştirildi. Karşı tarafın gönderdiği adamlar da içeride bekliyor, her şey prosedüre uygun ilerliyor. "
Shadow, Marcus ' un bu raporunu dinlerken başını yavaşça onaylar bir biçimde salladı. Gözlerini bir an olsun polislere ve en önde dikilen Amy ' ye çevirmeden, doğrudan konteynerin açık demir kapısına doğru yürümeye başladı. O sırada karanlık köşeden, elleri cebinde, yüzünde yapmacık ve sinir bozucu bir sırıtışla Luka ortaya çıktı.
Luka, Shadow ' un karşısında hafifçe durarak alaycı bir ses tonuyla konuşmaya başladı.
" Hoş geldin patron, yolculuk iyi geçmiştir umarım. Dışarıdaki bu mavi üniformalı misafirleri görene kadar her şey yolundaydı ama... Neyse ki işler planladığımız gibi tıkır tıkır işliyor. "
Shadow, Luka ' nın yüzüne sabit ve dondurucu bir bakış attıktan sonra, ellerini ceketinin cebine koydu ve buz gibi, kalın ve tok sesiyle şunları söyledi.
" Paraları eksiksiz vermişsin, hesaplar tutuyor, bunu takdir ediyorum Luka... Ama unuttuğun çok büyük bir şey var, ortak. Ben ihaneti asla affetmem. Kimin eli kimin cebinde, kim polisle masaya oturup arkamdan iş çeviriyor, hepsini seslerinden ve attıkları yanlış adımlardan önce biliyorum. "
Luka ' nın yüzündeki o kibirli sırıtış anında soldu, rengi kül gibi oldu. Yutkundu, boğazı düğümlendi.
" Pa... patron, ne ihaneti ? Ben asla... Ben sizin için... "
Shadow, Luka ' ya doğru bir adım daha yaklaştı, gözlerini bir saniye bile ayırmadan, tehlikeli bir fısıltıyla sözünü kesti.
" Kes sesini Luka ! Artık çok geç. Marcus, alın bunu buradan. "
Tam o saniyede, dışarıdaki polis mangaları telsiz hışırtıları ve " Kıpırdamayın ! Olduğunuz yerde kalın ! " bağırışlarıyla etrafı sardı. Amy Rose, adımlarını hızlandırarak doğrudan Shadow ' un karşısına dikildi. Gözlerinde yılların birikimi olan o amansız adalet ateşi yanıyordu.
Elindeki çelik kelepçeyi cik diye açarak Shadow ' un bileğine doğru uzandı ve o heyecan dolu, nefes kesen an yaşandı : Amy, Shadow ' u keçeleyecekti !
Amy, kararlı ve zafer kazandığını zanneden bir ses tonuyla konuştu.
" Buraya kadar, Shadow. Oyun bitti. Kaçacak hiçbir deliğin, arkanı saklayacak hiçbir gölgen kalmadı. Yıllardır bu anı bekliyordum ve nihayet seni o demir parmaklıkların arkasına kendi ellerimle tıkıyorum ! "
Shadow, bileğine uzanan kelepçeye ve Amy ' nin kararlı yüzüne baktı. Yüzünde en ufak bir korku belirmedi; aksine, o kusursuz, alaycı gülümsemesi daha da yayıldı. Başını hafifçe yana eğdi ve o unutulmaz cümleleri döküldü dudaklarından.
" Vallahi de sayın savcım, koskoca hakimler evinizi barkınızı unutur, bu delillerle sizi mahkemede odaya kapatırlar ama bana gelince... Koskoca hakimler bile benim adımı duyduğunda elleri titriyor. Sen hâlâ beni bu ucuz demir parçalarıyla durdurabileceğini mi sanıyorsun ? "
Amy ' nin nefesi kesildi ; Shadow ' un bu kadar sakin, bu kadar umursamaz ve adeta onunla dalga geçer gibi konuşması içindeki öfkeyi ve tutkuyu aynı anda körüklüyordu.