BÖLÜM 1
Herkes
tarafından sevilen bir kişiydi. Kimin bir derdi olsa ona gelir, o da dertlerini
dinler, elinden geldiği kadar dertlerini gidermeye çalışırdı. O yüzden adı dert
babası olarak kalmıştı. Asıl adı Harun’du, ama onun asıl ismi neredeyse
unutulmuştu. Hatta geçmişini bile.
Geçmişi
kirli biriydi. Yapmadığı kötülük kalmamıştı. İnsanlara zulmetmekten zevk alır,
onları hor ve hakir görürdü. Geçimini tefecilikle kazanırdı. İnsanlara borç
verir, borcu da kat kat faiziyle geri alırdı. İşte onun geçmişi böyleydi.
Onun
tövbe edip iyi işler yapmasına sebep olan küçük bir çocuktu, çocuğun ailesine
kötülük yaptığını bilemeden.
O,
çocuğun babasına da aynı zulmü yapmış, beş kuruşsuz bırakmıştı. Annesi de zaten
hastalıklı biriydi. Bu durumdan dolayı iyice düşkünleşmiş, bu durumdan dolayı
da hayatını kaybetmişti. Babası da üzüntüsünden aklını kaybetmiş, kendini
dağlara vurmuştu. Çocuk, annesinden sonra babasını da kaybedince sersefil bir
şekilde ortada kalmıştı.
Çocuk,
bakacak bir akrabası da olmadığı için tekrar yetiştirme yurduna verilmişti. Ona
sahip çıkan ailede onu yetiştirme yurdundan almışlardı. Bir müddet daha
yetiştirme yurdunda kaldıktan sonra bir başka aileye verilmişti. Bu ailede
Harun yüzünden parçalanmıştı. Çocuk da bu yüzden tekrar yetiştirme yurduna
verilmişti. Fakat orada daha fazla kalamayıp kendini sokaklara atmıştı. Lakin
sokaklar yetiştirme yurdundan daha beterdi. Sokaklarda açlıktan ölmemek için dilenmek
zorunda kalmıştı. Sokakta kaldığı ve yaşı da küçük olduğu için, yaşça büyük
olan diğer sokak çocukları bunu itip kakıyordu. Bu yüzden de üstü başı iyice
yırtılmış, kir pas içinde kalmıştı.
Onun
günlerinin çoğu açlıkla geçiyordu. Açlıktan dolayı baygınlık geçiriyor, kendine
gelince ağlaya ağlaya ‘Ah anam vah babam! Ben size ne yaptım ki yetimhaneye
bıraktınız, hem de size en muhtaç olduğum zaman. Bu kadar mı benden nefret
ettiniz. Hem ben size ne yaptım ki terk ettiniz beni. Oysaki ben sadece bir
bebektim. Bir gün sizi bulursam mutlaka bunun hesabını soracağım’ dedi kendi
kendine.
Bir
gün yine aç susuz dolanırken sokak çocukları çetesiyle karşılaştı. Hepsi de
Bali çekmişti. Bu yüzden de kendilerinden geçmiş bir şekilde hareket
ediyorlardı. İçlerinden en büyük olanı bunu görünce sırıtarak yanına yanaştı ve
ona:
‘Ya paranı verirsin ya da canını’ dedi
tehdit edercesine.
‘Ne parası abi’ dedi ona korkmuş bir
şekilde.
‘Ne olacak cebindeki paraları’
‘İyi de benim hiç param yok ki’ dedi çocuk,
yırtık pantolonun ceplerini çıkararak.
‘O zamana canını alacağım’ dedi serseri
cebindeki bıçağı çıkarıp onun boynuna dayayarak.
‘Dur yapma abi, ben sana ne yaptım’
Çocuk
öyle korkmuştu ki korkudan tir tir titriyordu. Tam o anda bir adam yetişti ve
çocuğu onun elinden kurtardı. Onu kurtaran Harun’du.
Harun,
iş yerinden dönüşte arabasının lastiği patlamış bu yüzden durmak zorunda
kalmıştı. Söylene söylene tamirciyi beklerken bağırışları duymuş bu yüzden de
çocuğun bulunduğu yere yönelmişti. Çocuğun boynundaki bıçağı görünce de hiç
vakit kaybetmeden gidip onu kurtarmıştı. Bıçağı çeken genci de pataklayarak
göndermişti.
Çocuğun
hali oldukça perişandı. Saçı başı birbirine girmişti. Ayakkabıları neredeyse
dağılmak üzereydi. Üstü başı toz ve kir pas içerisindeydi. Boynuna dayanan
bıçak yüzünden boğazı hafiften de kanıyordu.
Harun,
o çocuğu görünce duygulandı ve gözleri yaşardı. Hâlbuki bu yaşına kadar bir
damla bile olsa gözyaşı dökmemişti.
O
gaddar adam, çocuğu görünce neden yumuşamıştı. Birden bire ne olmuştu da yufka
yürekli olmuştu. Aslında bu sorunun cevabı geçmişe dayanıyordu. O da
çocukluğunda aynı şeyleri yaşamıştı. O yüzden de çocuğu görünce kalbi
yumuşamış, bu yüzden de gözleri yaşarmıştı.
Tefeci
Harun, hüzünlü gözlerle çocuğa yaklaştı. Yere eğildi. Güler yüzle saçını
okşadıktan sonra ona:
‘Neden ağlıyorsun çocuk? Hem senin bu
halin ne böyle?’ diye sordu.
Çocuk,
tanımadığı adama bakarak iç geçirdi. Daha sonra ona başından geçen her şeyi
anlattı. O da adamı görünce içinde kopan fırtınalar birden bire boşalmış,
içinde biriktirdiği tüm dertlerini ona anlatmıştı.
Yorumlar
- Cihanngir d.: bu sahne beni gerçekten derinden etkiledi duygusal anlarını daha çok görmek lazım
- Esra Sancak: Çocuk yalnız kalmaman gereken bir zaman diliminde bırakıldın keşke seni hiç terk etmeselerdi
- Ahmet: harun senin geçmişteki yaptıkların yüzünden böyle kardeşine el kaldırmak ne