Her Şey Bir Günde Değişti
Nazan, hayatının değişeceği günün sabahında hiçbir şeyden habersiz uyandı.
Perdelerin ardından sızan güneş odasını aydınlatırken telefonunun alarmını kapattı. Her zamanki gibi hazırlanıp aynanın karşısına geçti. Saçlarını düzeltti, çantasını aldı ve aşağı indi.
Annesi Serap mutfaktaydı.
Fakat o zaman evde garip bir sessizlik vardı.
Nazan bunu ilk başta önemsemedi.
"Günaydın."
Serap cevap vermeden önce kısa bir süre kızına baktı.
"Günaydın, kızım."
Nazan masaya oturdu.
Babası Erhan da oradaydı. Normalde sabahları telefona bakarken işe yetişmeye çalışırken bugün hiç bir şey yapmıyordu.
Nazan kaşlarını çattı.
"Bir şey mi oldu?"
Erhan gözlerini kaldırdı.
"Okuldan sonra eve erkenden gel."
Bu cümle Nazan'ın dikkatini çekti.
"Neden?"
Erhan cevap vermedi.
Serap kızının eline hafifçe dokundu.
"Akşam konuşacağız."
Nazan daha fazla soru sormadı.
Ama içindeki huzursuzluk bütün gün onunla birlikte kaldı.
Akşam olduğunda Erhan ve Serap, Nazan'ı salona çağırdı.
Erhan'ın önünde bazı belgeler vardı.
Nazan oturdu.
"Baba, ne oldu?"
Erhan derin bir nefes aldı.
"Amcan Vedat'la ilgili bir mesele var."
Nazan'ın yüzü değişti.
Vedat ailesinin yıllardır güvendiği biriydi. Fakat Erhan, kardeşinin yaptığı bazı borçlardan ve kendisini kandırarak aldığı paralardan söz etmeye başlayınca Nazan'ın kafası karıştı.
Sonunda gerçek ortaya çıktı.
Ailenin maddi durumu neredeyse tamamen çökmüştü.
Nazan bir süre hiçbir şey söylemedi.
"Peki... okul?"
Erhan gözlerini kaçırdı.
"Değiştirmek zorunda kalacağız."
Nazan'ın boğazı düğümlendi.
"Ne zaman?"
"Yarın değil."
Erhan bir süre sustu.
"Yarın son kez git."
Nazan başını kaldırdı
"Son kez mi?"
Serap gözlerini doldurmuştu.
"Sonra seni başka okula alacağız."
Nazan odasına çıktığında kapısını kapattı.
Odasındaki her şey aynıydı.
Yatağı, masası, kitapları, dolabındaki kıyafetleri...
Ama artık hiçbirisi eskisi kadar tanıdık gelmiyordu.
Ertesi gün gideceği okul, arkadaşları, koridorlar...
Hepsi son kez olacaktı.
Ertesi sabah okulun kapısından içeri girdiğinde Nazan, bunun hayatındaki son normal gün olduğunu bilmiyordu.
Filiz onu görür görmez yanına geldi.
"Bugün niye böyle sessizsin?"
Nazan zorla gülümsedi.
"Bir şey yok."
Filiz, Nazan'ın en yakın arkadaşıydı.
En azından Nazan öyle düşünüyordu.
Fakat birkaç saat içinde bunun ne kadar yanlış olduğunu anlayacaktı.
Nazan sınıfa girmeden önce koridorda Filiz'in Sibel ve Jale'yle konuştuğunu gördü.
Üçü birden ona baktı.
Konuşmaları kesildi.
Nazan bunu garip buldu.
Filiz yanına geldi.
"Seninle ilgili bir şey duyduk."
Nazan'ın yüzü gerildi.
"Neyi?"
Filiz cevap vermek yerine Sibel'e baktı.
Sibel gülümseyerek başını eğdi.
Nazan birkaç saniye sonra ne olduğunu anladı.
Ailesinin maddi durumunu biliyorlardı.
Haber okulun tamamına yayılmıştı.
Bir zamanlar Nazan'ın yanında yürüyen öğrenciler şimdi onun arkasından konuşuyordu.
Filiz ise bütün bunların ortasında duruyordu.
"Yani artık burada okumayacakmışsın."
Nazan sustu.
Filiz'in bunu bu kadar rahat söylemesi canını yakmıştı.
Sibel güldü.
Jale de ona katıldı.
Nazan etrafına baktı.
Bir anda yıllardır bulunduğu okul kendisine yabancı gelmişti.
Tam o sırada Burak koridora çıktı.
Nazan'ın kalbi hızlandı.
Burak'tan hoşlandığını Filiz biliyordu.
Hem de herkesten önce.
Filiz, Burak'a dönüp Nazan'ın ondan hoşlandığı söyledi.
Nazan olduğu yerde kaldı.
Filiz bunu gerçekten yapmıştı.
Hem de herkesin önünde.
Nazan hiç bir şey söylemeden çantasını aldı ve okuldan çıktı.
Arkasından biri geldi.
Kaan.
Kaan, diğerlerinin aksine onunla dalga geçmemişti.
Nazan'a yetişti.
"İyi misin?"
Nazan cevap vermedi.
Kaan tekrar sordu.
"Nazan, ne oldu?"
Nazan durdu.
Gözlerini Kaan'a çevirdi.
Bir an her şeyi anlatmayı düşündü.
Sonra vazgeçti.
"Üç gün bekle."
Kaan şaşkınlıkla ona baktı.
"Ne?"
"Üç gün."
"Niye üç gün?"
Nazan arkasını döndü.
"Sonra anlayacaksın."
Ve gitti.
Kaan onun ardından uzun süre baktı.
O cümlenin neden söylendiğini bilmiyordu.
Ama Nazan'ın sesinde bir şey vardı.
Sanki üç gün sonra okulun bütün dengesi değişecekti.
Kaan bunu bilmiyordu.
Nazan ise biliyordu.
Çünkü üç gün boyunca sadece kendisi değil, elindeki sırlar da hazırlanacaktı.
Yorumlar
- Ruken Çiçek: çok gizemli bir kitap insanın okuyası geliyor
- İkbal Sürücü: kalemine sağlık çok güzel bir bölümdü