Söylenmeyenler

Üç Gün Bekle

Yıllar ilerledikçe Nazan'ın hayatı değişti.

Kaan'ın da hayatı da değişti.

Ama ikisinin de zihninde aynı gün kaldı.

Okulun koridoru.

Ve o cümle:

"Üç gün bekle."

Kaan bazen Nazan'ın neden durdurmadığını düşünüyordu.

Belki o gün biraz daha ısrar etse her şey farklı olabilirdi.

Nazan da bazen Kaan'a neden o gün hiçbir şey söylemediğini düşünüyordu.

Ama bazı cevapların zamanı vardır.

Ve onların zamanı henüz gelmemişti.

Üç yıl sonra...

Nazan bir kafede arkadaşlarıyla otururken kapının açıldığını fark etti.

İçeri giren kişi birkaç saniye sonra onun hayatının geçmişinden çıkıp geldi.

Kaan.

Kaan onu hemen tanıdı.

Nazan ise ilk başta tanımadı.

Kaan adını söylediğinde Nazan'ın gözleri büyüdü.

Bir anda yıllar önceki okul günü aklına geldi.

"Sen... Kaan."

Kaan gülümsedi.

"Evet."

Üç yılın ardından ilk kez karşı karşıyaydılar.

Konuşmaya başladılar.

Önce okuldan bahsettiler.

Sonra hayatlarından.

Sonra birbirlerini yeniden tanıdılar.

Bir kahve buluşması ikinciye dönüştü.

İkincisi üçüncüye

Ve zamanla ikisi de yıllar önce yarım bıraktıkları şeyin aslında tamamen bitmediğini anladı.

Kaan sonunda Nazan'a ona çıkma teklifi etti ve sevgilisi olmasını istediğini söyledi.

Nazan kabul etti.

Bu kez kaçmadı.

Bu kez susmadı.

Bu kez aralarında üç gün yoktu.