KİMSE BİLMEZ
Kimse bilmez kaç gece sustum,
Kaç kelimeyi yuttum boğazımda düğüm düğüm,
Gülümserken içimde fırtınalar koptu,
Ben hep güçlü göründüm.
Ağlamadım, ağlayamadım değil,
Ağlasam anlardınız sandım,
Oysa herkes kendi derdindeydi,
Ben gözyaşlarımı içime sakladım.
Bir vapur geçer akşamları Bursa'dan,
Ben bakarım uzaklara,
Kimse görmez gözlerimin buğusunu,
Herkes gider, ben kalırım anılara.
İçime attım, evet,
Ne bir damla düştü yanağıma,
Ne bir ses çıktı dudaklarımdan,
Ama içim, içim sel oldu Volkan,
İçimde boğulduğumu kimse anlamadı.