GÜNEŞ VE SEN
Güneş doğdu, vurdu yüzüme,
Sıcaklık indi gönlümün özüne,
Sen yoksun ya bugün evimde,
Gölge düştü her sözüme.
Işık vurur, cam parlar,
Tozlar uçuşur, hava ısınır,
Kalbim seni arar, aranır,
Her köşede izini bulur.
Öğle oldu, gölge kısaldı,
Sıcak bastı, ter damladı,
Adını andım, içim serinledi,
Güneş bile senin yanında sönük kaldı.
Akşam olur, güneş çekilir,
Yerini aya bırakır, gidilir,
Benim güneşim sensin, bilinir,
Sen batma, dünya karanlık kalır.