# 5. BÖLÜM — MÜREKKEBİN KADERİ

Araf'ın gri sessizliği, Saf Güç şövalyelerinin yaklaşmasıyla bozuldu.

Beyaz atlı süvariler sisin içinden çıkarak Aleric ve Morrgan'ın etrafını sardı. Altın zırhlarından yayılan ışık, Araf'ın grisini geri itiyordu.

Öndeki şövalye kılıcını kaldırdı.

“Zamanın dışından gelen yabancı!”

Sesi sisin içinde yankılandı.

“Kitabı bırak ve bizimle gel. Bu dünya senin yerin değil.”

Aleric kitabı daha sıkı tuttu.

“Ben de zaten buraya kendi isteğimle gelmedim.”

Şövalyenin yüzü sertleşti.

“Sen anlamıyorsun. O kitap seni kandırıyor.”

Aleric kitabına baktı.

“Beni kandırıyor musun?”

Kitap kısa bir süre sessiz kaldı.

Sonra sayfasında bir cümle belirdi.

**BUNU SORMAK İÇİN ÇOK GEÇ KALDIN.**

Aleric gözlerini devirdi.

“Ciddi bir şey sordum.”

**BEN DE CİDDİ CEVAP VERDİM.**

Morrgan kısa bir kahkaha attı.

“Bu kitap senden daha sinir bozucu.”

“Teşekkür ederim,” dedi Kitap.

Morrgan'ın gülümsemesi kayboldu.

Şövalyeye döndü.

“Onu size vermeyeceğim.”

Şövalye kılıcını Morrgan'a çevirdi.

“Bu senin kararın değil, Kızıl Prenses.”

“Burada kararları kimin verdiğini birazdan görürüz.”

Süvarilerden biri öne çıktı.

“Saf Güç'ün emrine karşı mı geliyorsun?”

Morrgan kılıcını çekti.

“Her zamanki gibi.”

Aleric etrafındaki şövalyelere baktı.

Sayıları hiç de az değildi.

“Bence kavga etmek yerine konuşabiliriz.”

Morrgan ona baktı.

“Onlarla mı?”

“Evet.”

“Onlar konuşmaya gelmedi.”

Aleric cevap verecekken kitabın sayfaları hızla çevrilmeye başladı.

“Yine ne oldu?”

Kitap durdu.

Sayfanın ortasında tek bir kelime vardı:

**MÜREKKEP.**

Aleric kaşlarını çattı.

“Ne demek bu?”

Bu kez cevap gelmedi.

Aleric kitabı kapatmaya çalıştı ama kapak hareket etmedi.

Kitap kendi kendine açıldı.

Sayfaların arasından siyaha yakın bir ışık sızmaya başladı.

Morrgan geri çekildi.

“Bu ne?”

“Bilmiyorum.”

“Sen de mi bilmiyorsun?”

“Görünüşe göre.”

Siyah ışık Aleric'in parmaklarının arasından yayıldı.

Aleric elini çekmeye çalıştı.

“Kitap!”

Sayfalardaki mürekkep hareket etmeye başladı.

Önce Aleric'in bileğine yayıldı.

Sonra koluna.

Morrgan hemen yanına geldi.

“Aleric!”

“Ben iyiyim!”

Ama sesi eskisi kadar rahat çıkmıyordu.

Mürekkep, Aleric'in kolundan omzuna doğru ilerledi. Üzerindeki kıyafet koyulaşmaya başladı.

Altın şövalyelerden biri bağırdı:

“Durun!”

Diğerleri de geri çekildi.

“Bu mümkün değil...”

Aleric başını kaldırdı.

“Neymiş mümkün olmayan?”

Şövalye cevap vermedi.

Morrgan ona baktı.

“Konuş.”

Şövalyenin bakışları Aleric'in üzerinde kaldı.

“Mühür...”

Kitap kapandı.

Aleric'in üzerindeki mürekkep siyah ve koyu kırmızı çizgilere dönüştü. Kıyafetinin üzerinde zırhı andıran parçalar oluştu.

Aleric şaşkınlıkla kendine baktı.

“Ben... ne oldum?”

Kitabın kapağı yavaşça açıldı.

**HENÜZ HİÇBİR ŞEY.**

Aleric sinirlendi.

“Bir kere de düzgün cevap ver.”

Sayfada yeni bir cümle belirdi.

**MÜREKKEP SADECE YAZMAZ. HATIRLAR.**

Aleric'in yüzündeki ifade değişti.

“Neyi hatırlıyor?”

Kitap cevap vermedi.

Morrgan Aleric'in yanına geçti.

“Bunu daha önce gördün mü?”

“Hayır.”

“Peki neden sen?”

Aleric kitabı kaldırdı.

“Bunu ona sor.”

Kitap sustu.

Sonra sayfada üç kelime belirdi:

**ÇÜNKÜ SEN TAŞIYORSUN.**

Aleric'in boğazı düğümlendi.

“Mührü mü?”

Kitap cevap vermedi.

Öndeki şövalye yeniden bağırdı:

“O kitabı hemen bırak!”

Aleric bu kez geri adım atmadı.

“Hayır.”

Şövalye kılıcını kaldırdı.

“O kitap sana ait değil!”

Aleric kitabı göğsüne çekti.

“Belki de mesele kime ait olduğu değildir.”

Morrgan ona baktı.

“Ne demek istiyorsun?”

Aleric gözlerini şövalyelerden ayırmadı.

“Bence kitap beni seçmedi.”

Kısa bir süre sustu.

“Beni buldu.”

Kitap sayfasını çevirdi.

**SONUNDA.**

Aleric derin bir nefes aldı.

Altın ışık bir taraftaydı.

Morrgan'ın kırmızı gücü diğer tarafta.

Araf ise etraflarını sarmaya devam ediyordu.

Üç renk.

Üç güç.

Ve tam ortalarında Aleric.

Kitap yavaşça yeni bir cümle yazdı:

**MÜREKKEBİN KADERİ, ÜÇ RENGİN ARASINDA YAZILACAK.**

Aleric sayfaya baktı.

“Bu iyi bir şey mi?”

Kitap kapandı.

**Bunu birazdan öğreneceğiz.**

Uzakta bir ejderha kükredi.

Morrgan kılıcını kaldırdı.

“Hazır ol.”

Aleric derin bir nefes aldı.

“Bu kez kaçmıyoruz, değil mi?”

Morrgan ona baktı.

“Bu kez onlar kaçacak.”

Ejderhanın gölgesi sisin üzerinde belirdi.

Saf Güç şövalyeleri kılıçlarını kaldırdı.

Araf yeniden hareketlendi.

Ve Aleric'in üzerindeki siyah-kızıl mürekkep ilk kez parladı.

Yorumlar

Ötüken Kalemi 00 Kalem: Çok teşekkür ederim canım içi
İkbal Sürücü: Emeğine sağlık