yan sıra

5. Bölüm — Sessizliğin Ardında

Ertesi sabah okula geldiğimde Lucas'ı koridorun sonunda gördüm.

Her zamanki gibi arkadaşlarının yanındaydı ama bu kez bir şey farklıydı.

Beni görünce konuşmayı bıraktılar.

Lucas kısa bir an bana baktı. Sonra arkadaşlarından birine eğilip bir şey söyledi. Çocuk başını sallayıp koridorun diğer tarafına gitti.

İçimde garip bir his oluştu.

Benden mi bahsediyorlardı?

Yanlarına yaklaşınca Lucas her zamanki sakin tavrıyla:

— Günaydın, dedi.

— Günaydın.

Ama gözlerim onun yüzündeydi.

Sanki bir şey saklıyordu.

Ders başladığında çantamdan defterimi çıkarırken yere küçük, katlanmış bir kâğıt düştü.

Kâğıdı açtım.

Üzerinde yalnızca tek bir cümle vardı:

“Lucas'a fazla yaklaşma.”

Bir süre ne yapacağımı bilemedim.

Kâğıdı tekrar katlayıp cebime koydum.

Ders boyunca aklımdan çıkmadı.

Teneffüste Lucas yanıma geldi.

— İyi misin?

O an cebimdeki kâğıdı hatırladım.

— İyiyim, dedim.

Lucas birkaç saniye yüzüme baktı.

— Emin misin?

Başımı salladım.

Ama o uzaklaşırken arkasından baktım.

Artık bir şeyden emindim.

Lucas'ın benden sakladığı bir şey vardı.

Ve galiba bunu öğrenmem, sandığımdan çok daha zor olacaktı.