yan sıra
10. Bölüm — Bütün Notlar
Annemin söylediklerinden sonra uzun süre konuşamadım.
Aklımda tek bir soru vardı.
“Notları kim bıraktı?”
Annem gözlerimin içine baktı.
“Bunu gerçekten öğrenmek istiyor musun?”
Başımı salladım.
Annem çantasından küçük, eski bir kutu çıkardı.
Kutuyu görünce içimde garip bir his oluştu.
“Bu senin.”
Kutuyu açtım.
İçinde katlanmış onlarca kâğıt vardı.
İlk notu açtım.
Sonra ikincisini.
Sonra diğerlerini…
Hepsinin yazısı aynıydı.
Elimi ağzıma götürdüm.
“Bu…”
Annem başını salladı.
“Evet, Elena.”
“Ben mi yazdım?”
“Evet.”
Başımı iki yana salladım.
“Hayır… Ben Liam'dan şüphelendim. Lucas'la konuştum. Bütün bunları ben yapmış olamam.”
Annem sessizce yanımda oturdu.
“Sen bunları yazdığın zaman ne yaptığını hatırlamıyordun.”
Kutuya tekrar baktım.
En altta son bir kâğıt vardı.
Açtım.
Yazı benimdi.
“Gerçeği bulmak istiyorsan, her şeyi hatırla.”
Gözlerim doldu.
Bir anda her şey yerine oturmaya başladı.
Notları ben bırakmıştım.
Lucas'ı ben aramıştım.
Onunla konuştuğumu sanan da bendim.
Ve bütün bu gizemi çözmeye çalışan kişi…
Aslında yine bendim.
Annem elimi tuttu.
“Belki de bir parçan, gerçeği hatırlamak istiyordu.”
Gözyaşlarımı sildim.
Kutunun içindeki son nota baktım.
Altında tek bir cümle daha vardı:
“Bir gün hatırlayacaksın.”
Bu kez kâğıdı kapatmadım.
Çünkü artık kaçacak bir şeyim yoktu.
Lucas gerçekten vardı.
Onu gerçekten sevmiştim.
Onu kaybetmek beni parçalamıştı.
Ama Lucas geri dönmemişti.
Ben sadece onu unutmayı başaramamıştım.
Ve şimdi ilk defa, onunla ilgili anılarımı korkmadan hatırlamaya hazırdım.