# BÖLÜM 10 — ARTHUR’UN DEFTERİ
YAZILAN GERÇEK Mürekkebin Gölgesi
# BÖLÜM 10 — ARTHUR’UN DEFTERİ
Elif ekrana bakmaya devam etti.
Arthur'un adı yine karşılarına çıkmıştı.
Bu kez bir dosyada değil, bir kitabın içinde de değil.
Birinin elindeki defterdeydi.
Miller görüntüyü tekrar açtı.
“Bir dakika. Baştan alıyorum.”
Kamera görüntüsü yeniden oynadı.
Kalabalığın arasından Elif geçti. Birkaç saniye sonra arkasından aynı kişi göründü. Yüzü hâlâ seçilmiyordu.
Elinde küçük, siyah bir defter vardı.
Miller görüntüyü durdurdu.
“Şurada.”
Ekranı büyüttü.
Defterin kapağındaki işaret ortaya çıktı.
Üç çizgi.
Ortada siyah bir nokta.
Elif'in içi sıkıldı.
“Aynı işaret.”
Vane başını salladı.
“Evet.”
“Defterin üzerinde başka bir şey var.”
Miller görüntüyü biraz daha büyüttü.
Defterin alt köşesinde iki harf görünüyordu.
**E.P.**
Elif birkaç saniye hiçbir şey söylemedi.
Sonra yavaşça konuştu.
“Arthur Penhaligon.”
Vane ona baktı.
“Emin misin?”
“Evet.”
Miller görüntüyü tekrar oynattı.
Kişi koridorun sonuna kadar ilerledi. Sonra sağa döndü.
“Takip edelim.”
Miller diğer kameraya geçti.
Koridor boştu.
Bir sonraki kamera açıldı.
Yine kimse yoktu.
“Burada kayboluyor.”
Vane ekrana yaklaştı.
“Çıkış?”
Miller binanın planını açtı.
“İki çıkış var. Biri ana merdiven, diğeri eski arşiv bölümüne gidiyor.”
Elif hemen döndü.
“Arşiv mi?”
Miller başını salladı.
“Evet.”
Elif'in aklına 9. bölümde buldukları dosya geldi.
Arthur'un adı.
Eski davet.
Arthur-PC.
Şimdi de defter.
“Biri bizi özellikle Arthur'a götürüyor.”
Vane birkaç saniye düşündü.
“Ya da Arthur'un arkasına saklanıyor.”
Elif ona baktı.
“Aradaki fark ne?”
“Birinde Arthur'un olayla ilgisi vardır. Diğerinde biri onun adını kullanıyordur.”
Elif cevap vermedi.
İkisi de mümkün görünüyordu.
Miller tekrar ekrana döndü.
“Bir şey daha var.”
“Ne?”
“Bu kişiyi daha önce de görmüşüz.”
Elif hemen yanına gitti.
“Nasıl?”
Miller telefonundan bir görüntü açtı.
Fuarın ilk gününden bir fotoğraf.
Elif kalabalığın içinde duruyordu.
Arka tarafta aynı kişi vardı.
Bu kez yüzü yine görünmüyordu.
Ama elindeki defter seçiliyordu.
Elif fotoğrafa yaklaştı.
“Bu fotoğraf ne zaman çekilmişti?”
“İlk gün.”
Elif'in kaşları çatıldı.
“Yani daha her şey başlamadan önce.”
Vane araya girdi.
“Bunu takip olarak değerlendirmek için yeterli değil.”
Elif ona döndü.
“Peki ya tesadüf değilse?”
Vane cevap vermeden önce Elif'in telefonu titredi.
Yeni mesaj gelmişti.
**ARŞİVLERDE NE ARADIĞINIZI BİLİYORUM.**
Elif mesajı Vane'ye gösterdi.
Hemen ardından ikinci mesaj geldi.
**AMA ARADIĞINIZ ŞEY ORADA DEĞİL.**
Miller başını kaldırdı.
“Bizi izliyor.”
Vane telefonu Elif'in elinden aldı.
“Cevap verme.”
“Zaten vermeyecektim.”
Birkaç saniye sonra yeni bir bildirim geldi.
Bu kez fotoğraf vardı.
Elif fotoğrafı açtı.
Eski bir masa görünüyordu.
Masanın üzerinde siyah bir defter ve eski bir fotoğraf vardı.
Fotoğrafta iki kişi bulunuyordu.
Bir adam ve genç bir kadın.
Elif fotoğrafı büyüttü.
Adamı görünce durdu.
“Arthur.”
Miller ekrana baktı.
“Evet.”
Elif kadına baktı.
“Peki bu kim?”
Kadının yüzü tam seçilmiyordu.
Miller görüntüyü büyütmeye çalıştı ama daha fazla netleşmedi.
“Bilmiyorum.”
Elif fotoğrafı biraz daha inceledi.
“Arkasında bir şey olabilir.”
Miller fotoğrafın diğer tarafını çevirdi.
Arkada el yazısıyla tek bir cümle vardı:
**ELİF'E SÖYLEMEDİĞİMİZ ŞEY.**
Elif'in yüzü gerildi.
“Benden ne saklamışlar?”
Vane fotoğrafa baktı.
“Henüz bilmiyoruz.”
“Arthur beni tanıyor muydu?”
“Bunu da bilmiyoruz.”
Elif başını iki yana salladı.
“Hayır. Bir şeyler biliyordu.”
Miller bilgisayara döndü.
“Çünkü bakın.”
Ekranda yeni bir dosya açılmıştı.
Dosyanın adı:
**BÖLÜM 10 — ARTHUR'UN SIRRI**
Elif bir adım yaklaştı.
“Ben bunu yazmadım.”
“Biliyorum,” dedi Miller.
Dosyanın altında yeni bir satır belirdi.
**BU KEZ GERÇEĞİ SEN YAZMAYACAKSIN.**
Miller dosyanın ayrıntılarına baktı.
“Bir saniye.”
Vane ona döndü.
“Ne var?”
“Oluşturulma saati.”
“Kaç?”
“14.11.”
Elif saate baktı.
14.11'di.
Bir an kimse konuşmadı.
Miller ekrana tekrar baktı.
“Dosya şu anda oluşturulmuş.”
Vane'nin bakışları sertleşti.
“Yani biri hâlâ sisteme erişiyor.”
Miller başını salladı.
“Öyle görünüyor.”
Elif'in telefonu yeniden titredi.
Yeni mesaj:
**DEFTERİ BUL.**
Elif bu kez telefonu kapattı.
“Bizi nereye götürmeye çalışıyor?”
Vane cevap vermedi.
Miller ayağa kalktı.
“Arşive gidiyoruz.”
Vane başını salladı.
“Evet. Ama birlikte.”
Elif masadaki fotoğrafa son kez baktı.
Arthur.
Yanındaki kim olduğu bilinmeyen kadın.
Ve siyah defter.
Arthur'un adı artık her yerdeydi.
Ama Elif'in aklındaki soru değişmişti.
**Arthur gerçekten katilin bıraktığı bir iz miydi, yoksa biri yıllardır onun adını kullanarak onları başka bir yere mi götürüyordu?**