# BÖLÜM 11 — YANLIŞ YOL
YAZILAN GERÇEK Mürekkebin Gölgesi
# BÖLÜM 11 — YANLIŞ YOL
Miller bilgisayarı kapattı.
“Arşiv buradan.”
Vane başını salladı.
“Tamam. Kimse tek başına hareket etmiyor.”
Elif çantasını aldı.
Üçü birlikte odadan çıktı.
Koridora geldiklerinde Miller önden yürüyordu.
“Sağa dönmemiz gerekiyor.”
Elif onun arkasından ilerledi.
Tam köşeyi dönerken çantasının askısı kapının koluna takıldı.
“Ah!”
Çantası elinden kaydı. Telefonu yere düştü.
Elif hemen eğildi.
“İyi misin?” diye sordu Vane.
“İyiyim. Sadece çantam takıldı.”
Telefonunu yerden aldı.
Ekranda yeni bir bildirim vardı.
Elif ekrana baktı.
“Mesaj gelmiş.”
Vane yanına yaklaştı.
“Ne yazıyor?”
Elif telefonu ona gösterdi.
**ARŞİV İÇİN ÜÇÜNCÜ KORİDOR.**
Miller kaşlarını çattı.
“Üçüncü koridor?”
“Evet.”
Miller duvardaki yönlendirmelere baktı.
“Burada iki koridor var.”
Vane etrafa göz gezdirdi.
“Üçüncü nerede?”
Miller merdivenlere baktı.
“Alt katta olabilir.”
Elif telefonunu tekrar kontrol etti.
Mesajın altında bir konum işareti vardı.
“Konum da burayı gösteriyor.”
Miller ekrana baktı.
“Arşiv bölümünün alt tarafını gösteriyor.”
Vane kısa bir süre düşündü.
“Gidelim.”
Merdivenlere yöneldiler.
Elif yürürken telefonuna bakıyordu. Birkaç basamak sonra ayağı takıldı.
Vane hemen kolundan tuttu.
“Dikkat.”
Elif dengesini toparladı.
“Bugün gerçekten sakarım.”
Miller hafifçe güldü.
“Bunca mesajdan sonra normal.”
Elif de gülümsedi.
Ama birkaç adım sonra durdu.
“Bir dakika.”
Miller ve Vane dönüp ona baktı.
Elif telefonunu kaldırdı.
“Konum değişti.”
Miller yanına geldi.
“Nasıl yani?”
“Az önce burayı gösteriyordu.”
Elif ekranı yeniledi.
Kırmızı nokta birkaç metre ileride görünüyordu.
Miller ekrana baktı.
“Bu garip.”
Vane telefona göz attı.
“Konum yanlış gösteriyor olabilir mi?”
“Olabilir.”
Miller haritayı açtı.
“Bir dakika…”
Kırmızı nokta yeniden hareket etti.
Elif ekrana baktı.
“Nereye gidiyor?”
Miller cevap vermeden noktayı takip etti.
Konum, koridorun sonuna doğru ilerliyordu.
Vane etrafa baktı.
“Biri bizi yönlendiriyor olabilir.”
Elif telefonu kapattı.
“Yani yanlış yere gidiyoruz?”
“Büyük ihtimalle.”
Tam geri dönecekleri sırada koridorun sonunda bir kapı gördüler.
Kapının üzerinde küçük bir tabela vardı:
**ARŞİV — 3**
Elif durdu.
“İşte burası.”
Miller kapıya baktı.
“Haritada burası yok.”
Vane tabelayı inceledi.
“Bina planında görünmeyen bir bölüm mü var?”
Elif'in telefonu yeniden titredi.
Yeni mesaj:
**DOĞRU YOLDASIN.**
Elif mesajı Vane'ye gösterdi.
Vane ekrana baktı.
“Bizi buraya kadar getirdi.”
Miller kapının koluna uzandı.
Tam açacakken Elif yere baktı.
“Bekle.”
Kapının önünde küçük bir kâğıt vardı.
Miller eğilip aldı.
Üzerinde tek bir cümle yazıyordu:
**YANLIŞ YERE GELDİNİZ.**
Miller kâğıdı çevirdi.
Arkasında hiçbir şey yoktu.
Elif kapıya baktı.
“Az önce doğru yoldasınız dedi.”
Vane başını salladı.
“Şimdi de yanlış yerde olduğumuzu söylüyor.”
Miller kâğıda baktı.
“Biri bizimle oynuyor.”
Elif bir adım geri çekildi.
“Ya bizi özellikle buraya getirdiyse?”
Vane kapıya baktı.
“Kimse açmıyor.”
Miller kapı kolundan elini çekti.
“Tamam. Geri dönelim.”
Tam arkasını döndüğü sırada koridorun diğer ucundan metal bir ses geldi.
Üçü de aynı anda o tarafa baktı.
Bir kapı kapanmıştı.
Miller birkaç adım atacak oldu.
“Orada biri mi var?”
Cevap gelmedi.
Vane kolundan tuttu.
“Dur.”
Miller geri çekildi.
Elif telefonuna baktı.
Yeni bir mesaj vardı.
**ARŞİVE GİTMEK İSTEDİNİZ.**
Birkaç saniye sonra bir mesaj daha geldi.
**AMA BEN SİZE ARŞİVİ GÖSTERMEDİM.**
Elif ekrana baktı.
Miller yavaşça konuştu.
“Yani bizi arşive gittiğimizi sanacağımız bir yere getirmiş.”
Elif etrafa baktı.
“Peki gerçek arşiv nerede?”
Tam o sırada Miller'ın telefonu çaldı.
Arayan güvenlikti.
Miller telefonu açtı.
“Evet?”
Karşıdaki kişinin söylediklerini dinledi.
“Ne?”
Vane hemen yanına geldi.
“Ne oldu?”
Miller telefonu kapattı.
“Gerçek arşivin kapısı açılmış.”
Elif şaşırdı.
“Kim açmış?”
“Bilmiyorlar.”
Vane sordu:
“Nerede?”
Miller koridorun ters tarafını gösterdi.
“Diğer tarafta.”
Elif telefonundaki son mesaja baktı.
**SAKIN GERİ DÖNME.**
Elif başını kaldırdı.
“Bence tam olarak geri dönmemizi istiyor.”
Vane ona baktı.
“Neden?”
“Çünkü artık ne yapacağımızı söylemeye başladı.”
Elif telefonu cebine koydu.
“Bu kez onun söylediğini yapmayacağım.”
Vane başını salladı.
“Güzel.”
Miller ikisine baktı.
“O zaman?”
Elif koridorun diğer tarafını gösterdi.
“Gerçek arşive gidiyoruz.”
Üçü birlikte yürümeye başladı.
Birkaç adım sonra Elif durdu.
Miller ona baktı.
“Ne oldu?”
Elif yerde buldukları kâğıdı işaret etti.
“Kâğıdı ver.”
Miller kâğıdı uzattı.
Elif yazının altına dikkatlice baktı.
Orada çok küçük bir işaret vardı.
Üç çizgi.
Ortada siyah bir nokta.
Elif kâğıdı biraz daha yaklaştırdı.
İşaretin altında iki harf daha vardı.
**E.P.**
Elif kâğıdı elinde tuttu.
Yine Arthur.
Aynı isim, aynı işaret...
Artık bunun tesadüf olduğuna inanmak kolay değildi.
Ama asıl soru başkaydı.
**Arthur gerçekten bu işin içinde miydi, yoksa biri onun adını kullanarak onları yanlış yere mi götürüyordu?**
,
Yorumlar
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Çok haklısın canım içi çok teşekkür ederim
- Asena Kurt: Bambaşka bir yolları seçin artık
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Çok haklısın çok teşekkür ederim
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Herkes güvenme kızım Çok teşekkür ederim
- Eda Sezer: Her mesaja güvenmemek lazım tuhaflık var burada yanlış yoldasınız elif
- Efe Çelik: elif dikkat et çantanın askısı kapının koluna takıldığında işler zorlaşabilir
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Çok haklısın ya Çok teşekkür ederim
- Kaan Duman: vane bu mesajları iyi değerlendirin karışık bir durumdayız @otukenkalem00