# BÖLÜM 12 — HATALARIN BEDELİ
YAZILAN GERÇEK Mürekkebin Gölgesi
# BÖLÜM 12 — HATALARIN BEDELİ
Gerçek arşive giden koridor daha sessizdi.
Miller önde, Vane hemen arkasında ilerliyordu. Elif ise birkaç adım geriden onları takip ediyordu.
Telefonunu tekrar çıkardı.
Ekranda hâlâ son mesaj duruyordu.
**SAKIN GERİ DÖNME.**
Elif mesajı sildi.
“Bizi sürekli bir yerlere yönlendiriyor.”
Miller arkasına baktı.
“Ve biz de her seferinde peşinden gidiyoruz.”
Vane durdu.
“Bu sefer gitmeyeceğiz. Önce ne olduğunu anlayacağız.”
Elif başını salladı.
“Umarım hâlâ zamanımız vardır.”
Koridorun sonunda arşiv kapısı göründü.
Kapı aralıktı.
Miller yavaşladı.
“Güvenlik buranın açıldığını söylemişti.”
Vane kapıya baktı.
“İçeride biri olabilir.”
Miller tavana baktı.
“Burada kamera var.”
Kameranın üzerindeki küçük ışık yanmıyordu.
“Çalışmıyor,” dedi Miller.
Vane telefonunu çıkardı.
“Güvenliği tekrar ara.”
Miller numarayı çevirdi.
Telefon çalarken Elif kapının aralığından içeri baktı.
İçerisi karanlıktı.
Raflarda eski dosyalar vardı.
Tam o sırada içeriden hafif bir ses geldi.
Elif başını çevirdi.
“Bir şey duydum.”
Vane hemen kapının önüne geçti.
“Geri dur.”
Miller telefonu kapattı.
“Güvenlik geliyor.”
Elif'in telefonu titredi.
Yeni mesaj vardı.
**İÇERİ GİRMEYİN.**
Elif ekranı Vane'ye gösterdi.
Vane kısa bir süre baktı.
“Bu kez söylediğini yapmayacağız.”
Miller başını salladı.
“Ben de öyle düşünüyorum.”
Kapıyı biraz daha açtı.
Elif tam içeri girecekken kapının kenarındaki çizikleri fark etti.
“Bekleyin.”
Miller döndü.
“Elimde ışık var. Ne oldu?”
Elif kapının metal kısmını gösterdi.
Orada küçük bir işaret vardı.
Üç çizgi.
Ortada siyah bir nokta.
Altında ise iki harf:
**E.P.**
Miller yaklaştı.
“Yine aynı.”
Elif işarete baktı.
“Bunu özellikle bırakıyor.”
Vane başını salladı.
“Onu zaten fark ettik.”
Miller kapıyı tamamen açtı.
“İçeri bakalım.”
Üçü birlikte arşive girdi.
Rafların arasında ilerlerken Elif dosyaların üzerindeki tarihlere göz gezdiriyordu.
1998.
1999.
2000.
Sonra bir dosyanın üzerinde tanıdık bir isim gördü.
**ARTHUR PENHALIGON**
Elif durdu.
“Arthur.”
Miller yanına geldi.
“Emin misin?”
Elif dosyayı gösterdi.
“Evet.”
Vane dosyayı raftan aldı.
Tam açacağı sırada ışıklar söndü.
Elif istemsizce geri çekildi.
“Harika.”
Miller telefonunun ışığını açtı.
“Elektrikler mi gitti?”
“Bilmiyorum,” dedi Vane.
Karanlığın içinde bir bilgisayarın açılma sesi duyuldu.
Üçü birden o tarafa döndü.
Arşivin köşesindeki eski bilgisayarın ekranı yanmıştı.
Miller ışığı ekrana tuttu.
Bir dosya açıktı.
**ELİF — HATALAR**
Elif ekrana yaklaştı.
“Bu dosyayı ben oluşturmadım.”
Miller bilgisayara baktı.
“Biliyorum.”
Ekranda üç madde vardı:
**1. DOSYAYI KİMİN AÇTIĞINI KONTROL ETMEDİN.**
**2. GELEN MESAJLARA GÜVENDİN.**
**3. ARTHUR'UN ADINI GÖRÜR GÖRMEZ PEŞİNDEN GİTTİN.**
Elif bir süre hiçbir şey söylemedi.
Sonra Miller'a baktı.
“Bunların hepsini nereden biliyor?”
Miller cevap vermeden ekrana baktı.
Yeni bir satır belirdi.
**HATALARINIZIN BEDELİ VAR.**
Elif kaşlarını çattı.
“Ne bedeli?”
Ekran birkaç saniye boş kaldı.
Sonra yeni bir dosya açıldı.
**BÖLÜM 12 — HATALARIN BEDELİ**
Elif mouse'a uzandı.
Vane hemen elini tuttu.
“Dokunma.”
Elif elini çekti.
Dosyanın içinde tek bir cümle vardı:
**BU KEZ HATAYI BEN YAPMADIM.**
Miller'ın telefonu çaldı.
Güvenlikti.
Miller telefonu açtı.
“Evet?”
Karşı tarafı dinledi.
“Ne?”
Vane ona baktı.
“Ne oldu?”
Miller telefonu kapattı.
“Güvenlik arşivin girişine gelmiş ama burada kimse yokmuş.”
Elif şaşırdı.
“Nasıl yani? Bizi buraya kadar getirdiler.”
“Onlar da girişte kimsenin olmadığını söylüyor.”
Vane kapıya yöneldi.
“Bakalım.”
Kapıyı açtı.
Koridor boştu.
Miller arkasından geldi.
“Güvenlik yanlış kata gönderilmiş.”
Elif bilgisayara baktı.
Ekranda yeni bir satır belirdi:
**İLK HATANIZI BULDUNUZ.**
Ardından ikinci satır geldi.
**ŞİMDİ İKİNCİSİNİ BULUN.**
Miller ekrana baktı.
“Bence bizden bir şey bulmamızı istiyor.”
Elif başını salladı.
“Evet. Ama neyi?”
Vane elindeki Arthur dosyasına baktı.
“Elimizdeki tek yeni şey bu.”
Elif dosyaya baktı.
“Belki de cevap burada.”
Miller dosyayı işaret etti.
“Arthur mu?”
Elif başını salladı.
“Belki Arthur'un kendisi değil.”
“Ne demek istiyorsun?”
Elif dosyaya baktı.
“Belki de bu dosyaya neden ulaşmamızı istediğini anlamamız gerekiyor.”
Tam o sırada bilgisayar ekranı karardı.
Son bir mesaj göründü:
**ŞİMDİ GERÇEK HATANIZI BULUN.**
Ekran tamamen kapandı.
Elif birkaç saniye bilgisayara baktı.
Sonra Vane'ye döndü.
“Bizi bir yere götürmeye çalışıyor.”
Vane elindeki dosyayı kapattı.
“Evet.”
Miller sordu:
“Ama nereye?”
Vane dosyayı masanın üzerine bıraktı.
“Önce bunun ne anlama geldiğini çözeceğiz.”