# BÖLÜM 13 — YENİ HEDEF
YAZILAN GERÇEK Mürekkebin Gölgesi
# BÖLÜM 13 — YENİ HEDEF
“Önce bunun ne anlama geldiğini çözeceğiz.”
Vane’in sesi arşivin sessizliğinde yankılandı.
Elif bilgisayar ekranına birkaç saniye daha baktı. Sonra masanın üzerindeki dosyayı eline aldı.
**ARTHUR PENHALIGON.**
Dosyanın kapağını açtı.
“Bir dakika.”
Miller ona döndü.
“Ne oldu?”
Elif sayfaları hızlıca çevirdi.
“Arthur’un adı şimdiye kadar kaç kez karşımıza çıktı?”
Miller düşündü.
“Kitapta. Defterde. Bilgisayarda…”
“Davetiyede de vardı.”
Vane Elif’e baktı.
“Dört kez.”
Elif başını salladı.
“Beş.”
Miller kaşlarını çattı.
“Beş?”
“Elimizdeki dosya.”
Dosyayı kaldırdı.
“Bizi sürekli Arthur’a yönlendiriyor. Ama her seferinde farklı bir yerde. Bence amaç Arthur’un kim olduğunu bulmamız değil.”
Vane dosyaya yaklaştı.
“Peki ne?”
“Elimizdeki parçaları birleştirmemiz.”
Elif dosyanın içindeki eski kayıtlara baktı.
Bir satırın üzerinde durdu.
“Buraya bakın.”
Miller eğildi.
“2000 yılı.”
“Evet.”
Elif parmağıyla kaydı gösterdi.
“Arthur buraya sadece bir kez gelmemiş. Bir belgeyi incelemek için arşive giriş yapmış.”
Miller bilgisayara yöneldi.
“Kaydı sistemden aratabilirim.”
“Ellemeyin.”
Miller durdu.
“Neden?”
“Çünkü bunu yapmamızı bekliyor olabilir.”
Vane Elif’e baktı.
“Ne düşünüyorsun?”
“Elimizdeki bilgisayara her dokunduğumuzda bize yeni bir şey gösteriyor. Bu artık tesadüf değil.”
Elif dosyaları masaya yaydı.
“Bizi yönlendiriyor. O yüzden onun gösterdiği yolu değil, kendi yolumuzu takip etmeliyiz.”
Vane kısa bir süre Elif’e baktı.
“Devam et.”
Elif eski kayıt numaralarını incelemeye başladı.
Bir dosya numarası dikkatini çekti.
“Bu.”
Dosyayı çekip açtı.
İçinden eski bir fotoğraf çıktı.
Arthur vardı.
Yanında genç bir kadın duruyordu.
Elif fotoğrafa baktı.
“Bu kadın…”
Miller fotoğrafı aldı.
“Daha önce gördüğümüz kadın olabilir.”
Vane fotoğrafın arkasını çevirdi.
Üzerinde tek bir cümle vardı:
**BUNU ELİF’E ASLA GÖSTERME.**
Elif yazıya baktı.
“Bunu özellikle benden saklamışlar.”
Miller başını kaldırdı.
“Belki de.”
Elif fotoğrafın köşesindeki tarihe baktı.
**14 EYLÜL 2000.**
Bir anda durdu.
“Bugünün tarihi kaç?”
Miller saate baktı.
“14 Eylül 2030.”
Elif fotoğrafı masaya bıraktı.
“Otuz yıl.”
Vane fotoğrafa baktı.
“Bu kadar yıl sonra aynı tarihte karşımıza çıkması…”
“Tesadüf değil.”
Elif sözünü tamamladı.
“Bence bütün bunlar otuz yıl önce başladı.”
Tam o sırada bilgisayar ekranı yeniden açıldı.
Kimse bilgisayara dokunmamıştı.
Ekranda yeni bir dosya vardı:
**ELİF — SON SEÇİM**
Miller hemen bilgisayara yaklaşacak oldu.
“Elif—”
“Dur.”
Elif elini kaldırdı.
“Önce okuyalım.”
Dosya açıldı.
İki satır vardı.
**İLK HATANIZ ARTHUR’UN PEŞİNDEN GİTMEK DEĞİLDİ.**
Altındaki satır birkaç saniye sonra belirdi.
**HATANIZ, BENİ SİZDEN ÖNCE BULMAYA ÇALIŞMANIZDI.**
Elif ekrana baktı.
Sonra hafifçe gülümsedi.
Miller şaşırdı.
“Niye gülümsüyorsun?”
“Çünkü hata yaptı.”
Vane hemen sordu.
“Kim?”
“Bizi izleyen kişi.”
Miller ekrana tekrar baktı.
“Nerede hata yaptı?”
“Bizi tanıdığını belli etti.”
Elif parmağıyla ekrandaki cümleyi gösterdi.
“Bize sürekli ne yapacağımızı söylüyor. Ama ilk kez bizim ne yaptığımızı anlatıyor.”
Vane dikkatle dinliyordu.
“Yani?”
“Yani sadece bizi izlemiyor.”
Elif fotoğrafı tekrar eline aldı.
“Bizi çözmeye çalışıyor.”
Miller birkaç saniye düşündü.
“Bu neyi değiştiriyor?”
Elif fotoğrafa baktı.
“Her şeyi.”
“Nasıl?”
“Çünkü hâlâ bize ipucu bırakıyor.”
Elif dosyayı kapattı.
“Eğer her şeyi biliyor olsaydı, bize bir şey buldurmaya çalışmazdı.”
Miller hafifçe gülümsedi.
“Yani o da her şeyi bilmiyor.”
“Bence bilmiyor.”
Elif dosyayı masaya bıraktı.
“Bizi korkutmaya çalışırken açık verdi.”
Vane’in bakışları Elif’e döndü.
“Bunu nereden çıkardın?”
“Elindeki bilgilerden.”
Elif ekrandaki mesaja baktı.
“Bizi takip ediyor olabilir. Dosyalarımıza erişiyor olabilir. Ama hâlâ bizim vereceğimiz tepkiye ihtiyaç duyuyor.”
Miller başını salladı.
“Bu kez senden bir adım geride.”
Elif ona baktı.
“Şimdilik.”
Tam o sırada bilgisayar ekranı yeniden değişti.
Tek bir kelime belirdi.
**GÜZEL.**
Elif’in yüzündeki gülümseme kayboldu.
Yeni satır açıldı.
**SONUNDA DOĞRU SORUYU SORDUN.**
Bir saniye sonra bir satır daha geldi.
**AMA ŞİMDİ SIRA BENDE.**
Vane bilgisayara doğru bir adım attı.
“Elif, geri çekil.”
Elif yerinden kıpırdamadı.
“Hayır.”
Vane ona baktı.
“Elif…”
“Bizi buraya kadar getirdi. Şimdi ne yapacağını görelim.”
Miller Elif’in yanında durdu.
Ekrandaki imleç hareket etti.
Yeni mesaj yavaşça belirdi.
**YENİ HEDEF: SEN.**
Yorumlar
- Ruskoavo Turk: miller senin üzerine gelmeden önce bir plan yapmalısın
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Çok teşekkür ederim canım içi belki
- Esra Sancak: bizi kötü tarafa yönlendirebilirler dikkatli olun
- Pınar Eryılmaz: elif dikkatini kaybetme artık her an beklenmedik bir şey olabilir
- Özlem: elif bu kadar net bir uyarıyı değerlendirmelisin
- Azra Özdemir: Yani bu mesajı sana özel saklamışlar dikkat et