# BÖLÜM 16 — UNUTULAN TARİH
YAZILAN GERÇEK Mürekkebin Gölgesi
# BÖLÜM 16 — UNUTULAN TARİH
**Kendi evinden.**
Elif birkaç saniye kapıya baktı.
Miller sessizce konuştu.
“Vane…”
“Duydum.”
Vane kapının önüne geçti.
“Kimse içeri girmiyor.”
Elif hemen itiraz etti.
“Burası benim evim.”
“Biliyorum.”
“İçeride ne olduğunu görmem gerekiyor.”
Vane ona baktı.
“Göreceksin. Ama önce güvenli olduğundan emin olacağız.”
Miller kapının çevresine baktı.
“Kapıda zorlama yok.”
Elif kaşlarını çattı.
“Yani?”
“Yani biri kapıyı zorlayarak girmemiş.”
Vane kapı koluna baktı.
“Sen evden çıkarken kilitlemiş miydin?”
“Elbette.”
“Emin misin?”
Elif birkaç saniye düşündü.
“Evet.”
Miller kâğıdı tekrar inceledi.
“Bunu da biri kapının altından bırakmış.”
Elif başını salladı.
“Bizi eve kadar takip etmiş.”
Vane kısa bir süre sustu.
“Ya da daha önce buradaydı.”
Elif ona baktı.
“Ne demek istiyorsun?”
“Bilmiyorum.”
Vane kapıyı işaret etti.
“Önce içeriyi kontrol etmeliyiz.”
Elif anahtarını çıkardı.
Tam kilide uzanmıştı ki içeriden yine bir ses geldi.
**Tak.**
Bu kez ses daha yakındı.
Miller fısıldadı:
“Çekmece.”
“Evet.”
Vane Elif’e baktı.
“Arkamda kal.”
Kapı yavaşça açıldı.
Salon karanlıktı.
Elif ışığı açtı.
Her şey yerli yerindeydi.
Koltuk.
Masa.
Kitaplar.
Pencerenin önündeki sandalye.
Miller içeri girdi ve etrafa baktı.
“Burada biri varsa iyi saklanıyor.”
Elif salona geçti.
“Benim evimde böyle bir şey olmaz.”
Vane mutfağa baktı.
“Kontrol edelim.”
Üçü odaları tek tek kontrol etti.
Kimse yoktu.
Pencere ve balkon kapısı kapalıydı.
Miller salona geri döndü.
“Kimse yok.”
Elif derin bir nefes aldı.
“Peki o ses neydi?”
Tam o anda salondaki küçük çalışma masasından bir ses geldi.
Bilgisayar açılmıştı.
Ekran aydınlandı.
Elif olduğu yerde kaldı.
“Hayır…”
Miller bilgisayara yaklaştı.
“Bu senin bilgisayarın mı?”
“Elbette.”
“Evden çıkarken kapalı mıydı?”
“Evet.”
Ekranda tek bir dosya vardı.
**14 EYLÜL 2000**
Elif bilgisayarın başına geçti.
“Bunu daha önce görmedim.”
Vane hemen sordu:
“Emin misin?”
“Evet.”
Miller ekrana baktı.
“Dosyanın oluşturulma tarihi ne?”
Bir süre bilgisayarı inceledi.
Sonra kaşlarını çattı.
“Garip.”
“Ne?”
“Dosya bugün oluşturulmuş görünmüyor.”
Elif ona döndü.
“Ne zaman?”
Miller ekrana biraz daha yaklaştı.
“14 Eylül 2000.”
Elif bir an sustu.
“Bu mümkün değil.”
“Ben de onu söylüyorum.”
Vane bilgisayarın yanına geldi.
“Dosya gerçekten o tarihte mi oluşturulmuş?”
Miller başını salladı.
“Bilgisayarın gösterdiği bilgi bu.”
Elif ekrana baktı.
“Otuz yıl önce…”
Kimse cevap vermedi.
Elif dosyanın üzerine geldi.
Miller hemen uyardı.
“Bekle.”
Elif elini çekti.
“Bu kez açmayacağım.”
Vane başını salladı.
“Doğru.”
Tam o sırada ekran değişti.
Dosyanın adı kayboldu.
Yerine yeni bir cümle geldi.
**HATIRLAMIYORSUN.**
Elif ekrana baktı.
Miller sessizce sordu:
“Neyi?”
Yeni bir satır belirdi.
**İLK EVİNİ.**
Elif’in kaşları çatıldı.
“İlk evim…”
Vane ona döndü.
“Çocukluğundaki ev mi?”
Elif cevap vermedi.
Bir şey hatırlamaya çalışıyordu.
“Ben…”
Durdu.
“Hatırlamıyorum.”
Miller şaşırdı.
“Hiç mi?”
“Çok az.”
Elif gözlerini ekrandan ayırmadı.
“Çocukluğumla ilgili bazı şeyleri hatırlıyorum. İnsanları, birkaç odayı, bir bahçeyi…”
“Evi hatırlamıyor musun?”
Elif başını yavaşça salladı.
“Hayır.”
Bilgisayar yeniden yazı gösterdi.
**ÇÜNKÜ SEN UNUTMADIN.**
Bir saniye sonra ikinci satır geldi.
**SANA UNUTTURULDU.**
Elif’in eli masanın kenarında kaldı.
Miller ekrana baktı.
“Bu artık sadece Arthur meselesi değil.”
Elif yavaşça başını salladı.
“Hayır.”
Vane ona baktı.
“Peki ne?”
Elif ekrandaki tarihe baktı.
**14 EYLÜL 2000.**
“Benim geçmişim.”
Ekran bir kez daha değişti.
Bu kez sadece iki kelime vardı:
**BİR FOTOĞRAF.**
Elif’in bakışları masanın üzerindeki çekmeceye kaydı.
Miller bunu fark etti.
“Ne oldu?”
Elif çekmeceyi gösterdi.
“Eski fotoğraflarım orada.”
Vane hemen sordu:
“2000 yılına ait olanlar da mı?”
“Bilmiyorum.”
Elif çekmeceye doğru yürüdü.
Elini kulpa uzattı.
Tam açacakken bilgisayarın ekranında son bir cümle belirdi:
**AÇ.**
Elif durdu.
Miller ona baktı.
“Bu kez ne yapacağız?”
Elif birkaç saniye ekrana baktı.
Sonra bilgisayarı kapattı.
“Onun söylediğini yapmayacağız.”
Çekmeceyi açtı.
İçeride eski fotoğraflar vardı.
Elif fotoğrafları tek tek karıştırmaya başladı.
Bir fotoğraf.
Bir tane daha.
Sonra eli bir fotoğrafta durdu.
Elif fotoğrafa baktı.
Miller yaklaştı.
“Ne var?”
Elif cevap vermedi.
Fotoğrafı onlara uzattı.
Fotoğrafta küçük bir kız vardı.
Yanında genç bir kadın.
Arkalarında eski bir ev.
Fotoğrafın arkasında tek bir tarih yazıyordu:
**14 EYLÜL 2000.**
Ama asıl garip olan tarih değildi.
Fotoğrafın arkasında başka bir cümle daha vardı.
**ELİF'E BU FOTOĞRAFI ASLA GÖSTERME.**
Yorumlar
- Ayla Malkoç: bunu yaparken kim bilir ne bekliyor
- Erdem Çiçek: elif dikkatli olmalı Bu kadar acele etmemelisiniz
- Selin Pınar: Gerçekten neden bu tarihle karşılaşıyorsunuz
- Metin Taner Yavuz: Ne düşünüyorsun cevap ver artık elif
- Eda Pekcan: Hadi elif o sesi bul hemen
- Ayşe kibritci: Ellerini çek elif korkunç sonuçlar olabilir
- Haticem kar.: Sağa sola bakmaktan vazgeç aç şu çekmeceyi elif
- Turan Kızılaya: Bu fotoğrafın geçmişteki sırları var gibi duruyor dikkat et