BÖLÜM 15
Peşinden bir görüntü daha. Davut kucağındaki bebeği götürüp bir köye bıraktı ve O günden sonra bir daha Hacer’in yanına dönmedi. Köyde çıkan fırtına sonucu birçok aile yok oldu. Bunlardan biride Mustafa’ya bakan aileydi. O fırtına sonucunda Mustafa sağ kurtuldu. Çocuğa bakacak kimsesi de olmadığı için Hatice’nin çalıştığı yetimhaneye bıraktılar.
Hacer, oğlunun üzüntüsüne mi yansın yoksa kocasının ortadan kaybolmasına mı bilemiyordu. Üstelik birde Tahir'in baskısı vardı.
Tahir'in baskısından kurtulmak ve oğlunu aramak için tıpkı kocası gibi o da ortadan kayboldu.
Görüntüler kesildiğinde etrafına bakındı. Polisler ve Hatice etrafına toplanmış telaşla kendisini uyandırmaya çalışıyorlardı.
‘Hacer Hanım iyi misiniz?’ dedi Halit
‘Mustafa benim oğlum ama değil' dedi Hacer, uzaklara dalarak.
‘Nasıl, anlayamadım’ dedi Hatice.
‘Çocuğumu kocam kaçırmış abla'
‘Bunu nereden biliyorsun Hacer?’
‘Az önce film izler gibi izledim her şeyi’ dedi Hacer ‘Her şey tüp bebek tedavisi için gittiğimiz hastanede ceninlerin karışmasıyla başladı’
‘Bundan emin misiniz hanımefendi' dedi Halit ‘Eğer sizin dediğiniz doğruysa çok büyük bir suç demektir’
‘Başta bende şüphelendim bu durumdan. Oğlumuz ne bana ne de babasına benziyordu. Kocam çocuğu kaçırmasından sonra bu düşünceler aklımdan uçup gitti'
‘Şu hastanenin adını verin ben bir araştırayım. O dönemlerde sizin dediğiniz gibi karışma olmuş mu?’
‘Tamam, komiserim' dedi Hacer, daha sonra da hastanenin adını söyledi'
‘Ne yani şimdi kocan senden şüphelendiği için mi bunca oyunun içine girdi' dedi Hacer.
‘Muhtemelen abla'
‘Davut, ya Mustafa'ya zarar verirse' dedi Hatice endişeyle.
‘Davut, her ne kadar illegal işler yapsa da bir çocuğa zarar verecek kadar cani değil'
‘Ne biliyorsun’ dedi Hatice ‘Yıllardır onu gördüğün yok. Ya huyu suyu değiştiyse'
‘O caniliği yapsaydı ta bebekken yapardı'
‘Neyse hanımlar şimdilik bu kadar' dedi Halit ‘Bir gelişme olursa ben size haber veririm’
‘Tamam, komiserim' dedi Hacer, daha sonra da birlikte karakoldan çıktılar.
Karakoldan çıkıp birkaç metre ilerlemişlerdi ki Hacer aniden durdu. Onun neden durduğunu anlamayan Hatice:
‘Hacer, ne duruyorsun gidelim hadi’
‘Abla gidiyoruz ama Davut ve Tahir yerimizi biliyor. Ya tekrardan baskın yaparlarsa o zaman ne yaparız’
‘Bizde gizli odan da saklanırız’ dedi Hatice.
‘Doğru diyorsun da ya biz gece uyurken yine evimize girerlerse’ dedi Hacer ‘O zaman kaçacak hiç bir yerimiz olmaz’
‘Ne yapacağız o zaman?’
‘Gidip komiserden yardım isteyelim. O bize mutlaka bir yol gösterecektir’
‘Haklısın Hacer’ dedi Hatice, daha sonra da kişi berber karakola geri döndü.
Bir karakol…
‘Hayırdır hanımlar’ dedi komiser Halit
‘Komiserim’ dedi Hacer ‘Kocam ve Tahir yaşadığım evi biliyor’ dedi endişeyle ‘Ya tekrardan gece eve girerlerse o zaman ne yaparız’
‘Hanımlar endişenizi anlıyorum’ dedi Halit ‘Fakat boşuna endişelenmeyin’ dedikten sonra da ‘Siz daha karakoldan çıkmadan emir verdim. İki devriye aracı gece gündüz sizin evinizin orada olacak. Her hangi bir sıkıntı olursa da hemen müdahale ederler polis arkadaşlarımız’
‘Teşekkür ederim komiserim’ dedi Hacer. Bu öyle bir teşekkür edişti ki Halit’in kalbini delip geçmişti. Hacer farkında olmasa bile Halit çoktan ona âşık olmuştu.