14 BÖLÜM — KARARGÂHTA

Ertesi sabah karargâha geldiğimde Asil'i girişte gördüm.

Beni görünce yanıma geldi.

“İlbilge.”

“Komutanım.”

Kısa bir süre yüzüme baktı.

“Bugün bize gel.”

Şaşırdım.

“Eve mi?”

“Evet.”

“Komutanım, ben…”

Sözümü tamamlamama izin vermedi.

“Karargâhta komutanınım.”

Bir an sustu.

“Evde ağabeyinim.”

Ne diyeceğimi bilemedim.

“Tamam.”

“Akşam gel.”

“Gelirim.”

Asil başını salladı.

Birkaç adım attıktan sonra tekrar durdu.

“Bir şeyler yeriz.”

“Olur.”

“Annem de seni bekliyor.”

Başımı salladım.

“Tamam komutanım.”

Asil bana baktı.

“Evde komutanım deme.”

İstemeden gülümsedim.

“Alışkanlık.”

“Alışırsın.”

Sonra dışarı çıktı.

Ben de birkaç saniye arkasından baktım.

Karargâhta hâlâ komutanımdı.

Ama bu akşam ilk kez onların evine gidecektim.