22. BÖLÜM — İÇİMDE KALANLAR
22. BÖLÜM — İÇİMDE KALANLAR
Eve geldiğimde saat geç olmuştu.
Kapıyı açıp içeri girdim.
Çantamı her zamanki yerine bıraktım. Üzerimi değiştirdikten sonra salona geçip koltuğa oturdum.
Ev yine sessizdi.
Telefonumu elime aldım.
Ekranda yine aynı isim vardı.
Demir ❤️
Fotoğrafına baktım.
“Bugün yine onların yanındaydım.”
Biraz durdum.
“Beni çağırdılar.”
Gülümsedim.
“Öyle özel bir şey olmadı aslında. Kaan çay yaptı, Agah yine omzumu sordu. Asil de her zamanki gibi fazla konuşmadı.”
İstemeden güldüm.
“Sen olsaydın Kaan'la kesin iyi anlaşırdınız.”
Telefonu elimde çevirdim.
“Biliyor musun, artık onların yanında eskisi kadar yabancı hissetmiyorum.”
Kısa bir süre düşündüm.
“Ama yine de garip.”
Başımı koltuğa yasladım.
“Yıllarca hiç tanımadığım insanların şimdi ailem olduğunu öğreniyorum.”
Bir nefes aldım.
“Bazen ne yapacağımı bilmiyorum.”
Gözlerimi kapattım.
“Onlar da bilmiyor zaten.”
Sonra hafifçe gülümsedim.
“Bugün Kaan yine ‘Yine gel’ dedi.”
“Ben de geleceğim dedim.”
Telefon ekranına baktım.
“Gerçekten de gitmek istiyorum.”
Başımı eğdim.
“Sanırım artık onların yanında olmak bana eskisi kadar garip gelmiyor.”
Bir süre sustum.
“Belki zamanla daha da alışırım.”
Sonra aklıma başka bir şey geldi.
“Bazen sana bunları anlatırken keşke cevap verebilsen diyorum.”
Gülümsedim.
“Eskiden bir şey olduğunda ilk sana anlatırdım.”
Telefonu avucumda tuttum.
“Şimdi de anlatıyorum.”
Sesim biraz kısıldı.
“Ama sen cevap vermiyorsun.”
Fotoğrafına baktım.
“Buna hâlâ alışamadım.”
Gözlerimi kaçırdım.
“Hayatımda bir sürü şey değişti.”
“Görevim değişti.”
“Yeni bir ailem olduğunu öğrendim.”
“Şimdi onları tanımaya çalışıyorum.”
Kısa bir nefes aldım.
“Ama sen yoksun.”
Bu kez konuşmadan bir süre oturdum.
Sonra telefonu masanın üzerine bıraktım.
“Bugünlük bu kadar.”
Ayağa kalktım.
Odama gitmeden önce telefonu bir kez daha elime aldım.
Fotoğrafına baktım.
“İyi geceler, Demir.”
Telefonu masaya bırakıp odama geçtim.
Yorumlar
- Haticenur: Keşke her şeyin cevaplarını verebilseydin
- Vildan Sarıyer: Hayatındaki değişimlere sen de alışmalısın
- Ayşe Aydın: Gitmek istemen bir yere bağlı olduğunu gösteriyor