6.Bölüm
Çadırın dışında ki uğultu, atların kişnemeleri ve yaralıların acı çeken boğuk iniltileri ne kadar soğukkanlı olmaya çalışsam olmuyordu tarih kitaplarında okuduğum dersini gördüğüm zamana gelmiştim.Ben Leyla’ydım 20 yaşında hayat kurtarmaya ant içmiş bir doktor adayıydım. Tıp fakültesinde öğrendiğim o soğukkanlılık sanki bir refleks gibi devreye girmişti.Zaman ve mekan değişmiş olabilirdi ama insan hayatının kutsallığı ve bu yaralı insanlara yardıma ihtiyacı olduğunu değiştirmemişti. Hemen Zeynep ablanın yanına koştum.
⁃ Leyla sen durumu ağır olmayan askerlere yardım et ben hallederim burayı.
⁃ Tamam Zeynep abla
Durumu ağır olmayan hafif yaralı askerlerin yanına koştum.Aradan birkaç saat geçmişti Zeynep abla da bende yorulmuştuk.Ben sedire oturdum Zeynep abla da yerde oturuyordu o sırada çadırın içine birisi girdi.
Zeynep abla ayağa kalktı ve içeriye gelen askerin yanına doğru yürüdü.
⁃ Zeynep abla askerlerin durumları nasıl diye sordu
⁃ İyidir Ali Pusat, Leyla olmasaydı bu işin altından çıkmazdım.
⁃ O kim dedi - sert bir ifadeyle suratıma bakarak -
⁃ Hatice Teyzenin torunuymuş dedi
⁃ Tamam ani bir durum olursa bana haber ver Zeynep abla
⁃ Tamam
Çıkmadan önce sert bir bakış daha attı o bakınca ben de sert bakmaya çalıştım.Adını öğrendiğime göre Ali Pusatmış 25 yaşlarında falan duruyordu sert bir yüzü vardı.
Günümüz - İstanbul
Bağırmaya elime ne geçerse fırlatmaya kırmaya başladım.
⁃ Gitmeye cesaretim yok ben arkadaşımı orada tek bıraktım benim arkadaşım orada tek ben Leyla’ya ısrar etseydim böyle olmazdı hepsi benim suçum her şey benim suçum benim yüzümden böyle oldu ben onu mağarada tek başına bıraktım kendimi kurtardım onu tek bıraktım diye ağlamaya başladım.
O sırada kapı açıldı Aybüke hızla yanıma geldi.Etrafa baktı sonra bana baktı.
⁃ Pelin iyi misin?
⁃ Değilim iyi değilim farkında mısın ya benim arkadaşım öldü cenazesi bile dua edeceğim gidip onunla konuşacağım bir mezarı yok yok niye yok çünkü o ölmedi Leyla yaşıyor o ölmedi tamam mı o yaşıyor ben hissediyorum o yaşıyor.
Aybüke bana bağırmaya başladı.
⁃ Leyla öldü anla artık Leyla öldü.
⁃ Niye mezarı yok niye yok.
Aybüke sakin bir ses tonuyla
⁃ Gel şuraya geçelim her yerde cam kırıkları var.
Gösterdiği yere doğru yürüdüm,oturdum.
⁃ Leyla öldü Pelin onun cenazesini bulamamalarının nedeni ise kayalar üstüne düşmüştü belki de… Neyse sen geç biraz dinlen sonra dışarı temiz hava almaya gidelim olur mu?
⁃ İstemiyorum
Dedim ve odaya doğru geçtim yatağa uzandım ya gerçekten öldüyse ya da yaşıyorsa…
Yorumlar
- Helin: Rica ederim
- Eren Ali Dağ: Çeşitli karakterlerin duygusal çatışmaları hikayeye farklı katmanlar eklemiş teşekküler bölüm için