Bölüm 1:Işınlanma

Zaman Geçidi

İnsan sadece isteyerek yaşayamaz bu hayatı.Çaba ve uğraş onu istediğimizi göstermeliyiz.

Hayatım ip yumağına dönmüşken daha fazla nefes alamıyordum.Kaderim diye kabul ettiğim gerçekler artık boynuma dolanıyordu.

İnsan kendini tanırsa dünyanın bolluğunda ölür diye söylerler.Ben kendimi tanıyorum ama dünyanın bolluğu yalnızca acılarım oldu.

Annem ismimi seslenince hemen ona döndüm.Bakmayın anne dediğime.Aslında beni evinde bile istemiyor.Öğretmen maaşımın yarısını ona verip öyle kalıyordum onun evinde.Beni doğurdu ama günahı kadar sevmez.Dediğine göre babam benim yüzümden bizi terk etmiş.

Annem"Asıl hadi artık kalk şu yataktan"dedi.

"Ben çıkıyorum yemek yemeyeceğim"dedim.

Saçlarımı taradım,altıma kumaş bir pantolon giydim ve üstüne yün bir kazak giydim.Belime bakınca annemin bende bıraktığı izler ile bakıştım.Beni cezalandırmak için ve uslu bir çocuk olayım diye belindeki kemeri çıkartıp belimde yaralar bırakırdı.

Çekmeceden babamdan bana kalan bir kalemi aldım pantolonun cebine attım.

Kapıyı açınca rüzgar saçlarımı uçuşturdu.Sonbaharın en güzel günü olabilirdi bu gün.Merdivenlerden inince bu gün babam ile eskiden gittiğimiz parka gitmek istedim.

Kızlar annelerinin kaderini yaşar derler ama ben annemden ve kaderinden hep kaçmaya çalıştım ama başarılı olamadım.

Eskiden hep mutlu ve huzurlu bir hayat yaşarken şimdi aldığım nefes beni her saniye boğuyor.

Kalemi cebimden aldım ve maziye daldım bir an.Babamın bana bakarken ki şefkati ve. merhameti göz ile görülürdü.

Gözlerimden yaşlar akarken yüreğim çığlık atıp,isyan ediyordu.

"Baba sen çok susuyorsun.Ben soru soruyorum ama sen cevap vermiyorsun.Annem bana hayatı dar ederken sen hayatımda bile değilsin.Beni de yanına al yalvarıyorum sana beni de cennetine al."dedi.

Kalem düğme ile kapanıp açılıyor.Kalemin düğmesine basınca aniden bir sıcaklık çarptı yüzüme.Ellerime bakınca kalem elimde değildi.Etrafıma bakınca ise parkta değil bilmediğim ve daha önce görmediğim bir yerdeydim.

Bir kadın ve bir çocuk el ele tutuşmuş bana tuhaf gözler ile bakıyorlardı.Kadının sadece elleri ve gözleri açıktaydı.kız çocuğu da aynı kadın gibi giyinmişti.

Ben neredeydim tam olarak?

Yorumlar

• Beril: evtt
• Beril: ayyy
• gizli.yazar65: @cift.tas Bekliyorum
• gizli.yazar65: @soguk.isik Teşekkür ederim
• aleyna dede: hayrlı olsun bol okurunuz olur umarım
• gizli.yazar65: Bu uygulamadaki ilk kitabım iyi okumalar.