BÖLÜM XII.10.5: GÖLGELERİN İZİNDE (Kasım 2038)
Gölgeler, ateşin var olduğunun en kesin kanıtıydı; Zümrüdüanka, kendi gölgesinin peşine düşenleri de anlamayı öğrenmişti.
Birinci Ay: Kayıp ve Yalanlar (1-30 Kasım 2038)
---
1 Kasım 2038, Pazartesi — Sabah 08.30
Soğuk bir kasım sabahıydı. Ankara'nın kenar semtlerinden Yenimahalle'de, inşaatı yeni tamamlanmış bir sitenin önünde polis araçları toplanmıştı."Yeni Bahar Konutları"henüz taşınmalara açılmamıştı; bina boştu, sadece bekçi kulübesinde emekli bir astsubay olan 58 yaşındaki Ahmet Kaya vardı.
Ahmet Kaya, o sabah saat 06.30'da rutin devriyesini yaparken sitenin arkasındaki boş arsada bir şey fark etti. Önce büyük bir çuval zannetti. Yaklaştığında gördüğü manzarayı anlatırken elleri hâlâ titriyordu:"Bir torba vardı, naylon siyah bir torba. Yırtılmıştı. İçinden... içinden bir kol çıkıyordu. İnsan kolu."
Polis Merkezi'ne yapılan ihbar saat 06.45'te kaydedildi. Olay yeri inceleme ekipleri 07.30'da bölgeye ulaştı. Ancak ceset yoktu.
1 Kasım 2038, Pazartesi — Öğle 12.15
Olay yeri amiri Komiser Yardımcısı Selim Korkmaz, durumu şöyle rapor etti:"Bölge didik didik arandı. Herhangi bir bulguya rastlanmadı. Bekçi Ahmet Kaya'nın ifadesi alındı. Kendisi uykusuz olduğunu ve gözünün yanılmış olabileceğini söyledi."
Ahmet Kaya iseısrarcıydı:"Ben 25 yıl astsubaylık yaptım. Kurşun yarası gördüm, ölü gördüm. Gözümyanılmadı. Orada bir ceset vardı. Biri gece gelip almış olmalı."
Polis, bölgedeki güvenlik kameralarını inceledi. Ancak site henüz faaliyette olmadığı için kameralar aktif değildi. Tek görüntü, 500 metre ötedeki bir benzin istasyonunun kamerasındandı. Saat 03.15'te siyah bir minibüs geçmişti. Plaka okunmuyordu.
3 Kasım 2038, Çarşamba — Gece 23.40
İhbar hattına bir telefon geldi. Telefon santralinde görevli memur, konuşmayıkayda aldı:
"Alo? Polis mı?"
"Evet buyrun, nasıl yardımcı olabilirim?"
"Ben... ben bir şey gördüm. Geçen gece. O arsada. Adamlar gördüm."
"Hangi arsada efendim? Kimlik bilgilerinizi alabilir miyim?"
Telefon kapandı. Arayan numara, sahte bir SIM karttan yapılan ankesörlü bir aramaydı. İz sürülemedi.
5 Kasım 2038, Cuma — Ankara Emniyet Müdürlüğü, Saat 14.20
Emniyet Müdürlüğü'ne bir adam geldi. 35 yaşlarında, işsiz, bekar. Adı Harun Demir'di. Bir haftadır kardeşi Mehmet Demir'den haber alamadığını söyledi.
"Mehmet en son 30 Ekim gecesi evden çıktı. Arkadaşlarıyla buluşacağını söyledi. Bir daha dönmedi. Telefonu kapalı. Arkadaşları da onu o geceden sonra görmediklerini söylüyor."
Memur, kayıp başvurusunu aldı. Bilgisayara işledi:"Mehmet Demir, 35 yaşında, 1.75 boyunda, kumral, yeşil gözlü. Son görülme tarihi: 30 Ekim 2038."
7 Kasım 2038, Pazar — Akşam 19.10
Telefon sinyali araştırması sonuç verdi. Mehmet Demir'in cep telefonu en son 31 Ekim gecesi saat 02.30'da şehir dışında, terk edilmiş bir sanayi bölgesinden sinyal vermişti. Sinyalin geldiği nokta, bir zamanlarfaaliyet gösteren bir mezbahaydı.
Ekipler hemen bölgeye sevk edildi. Mezbaha, yıllar önce iflas etmiş, kapatılmıştı. Çevresi tellerle çevriliydi ama teller yer yer kesilmişti. İçeride yapılan aramada, son zamanlarda kullanıldığına dair herhangi bir ize rastlanmadı. tek başına birkaç boş sigara izmariti ve bir çakmak bulundu.
9 Kasım 2038, Salı — İstanbul'dan Bir İhbar
İstanbul Emniyeti'ne yapılan bir ihbar, dosyayı daha da karmaşık hale getirdi. Bir otobüs firması çalışanı, 31 Ekim sabahı İstanbul'a gelen bir otobüste Mehmet Demir'e benzer birini gördüğünü söyledi. Adamın elinde küçük bir çanta vardı ve tuhaf davranıyordu.
Ankara Emniyeti, bu bilgiyi değerlendirdi. Ancak otobüs firmasının kamera kayıtları, o güne ait görüntülerin silinmiş olduğunu gösterdi. Kayıtların üzerinden bir hafta geçmişti ve firma, rutin olarak kayıtları sildiklerini belirtti.
12 Kasım 2038, Cuma — Medya Gündemi
Olay, artık medyanın da ilgisini çekmeye başlamıştı. Bir gazete,"Gizemli Kayıp: Mehmet Demir nerede?"manşetiyle haberi duyurdu. Televizyon kanalları, kayıp adamın fotoğrafını yayınladı. Ailesi gözyaşları içinde yardım istedi.
Ancak her yeni haber, işleri daha da karıştırıyordu. Bir kanal, Mehmet Demir'in borçları olduğunu ve kaçmış olabileceğini iddia etti. Başka bir kanal, bir kadınla ilişkisi olduğunu ve onunla birlikte kaybolduğunu söyledi. Bir başkası ise iş cinayeti ihtimali üzerinde durdu.
15 Kasım 2038, Pazartesi — Ankara Emniyeti, Basın Toplantısı
Emniyet Müdür Yardımcısı, bir basın toplantısı düzenledi."Mehmet Demir'in kaybolmasıyla ilgili soruşturma çok yönlü olarak devam etmektedir. Kendisi hakkında değişik iddialar ortaya atılmaktadır. Ancak şu ana kadar bu iddiaları doğrulayacak herhangi bir somut delile ulaşılamamıştır. Kamuoyunu bilgilendirmeye devam edeceğiz."
Toplantının ardından gazeteciler, Mehmet Demir'in ailesine yöneldi. Ağabeyi Harun Demir, kameralara şöyle konuştu:"Kardeşimin ne borcu vardı ne de bir kadın meselesi. O düzgün bir çocuktu. Ona iftira atıyorlar. Lütfen birileri varsa konuşsun."
18 Kasım 2038, Perşembe — Yeni Bir Tanık
Ankara'nın dışındaki sanayi bölgesinde, terk edilmiş mezbahanın yakınında yaşayan bir çoban, jandarmaya ifade verdi. 61 yaşındaki İbrahim Yılmaz, 31 Ekim gecesi saat 02.00 sularında bir araç gördüğünü söyledi.
"Koyunlar ağıldaydı. Birden havlamaya başladılar. Dışarı çıktım. Mezbahanın oraya doğru giden bir araç gördüm. Siyah bir minibüstü. Farları sönüktü. biraz sonra döndü, gitti. Başka bir şey görmedim."
Çobana, aracın plakasını sorduklarında,"Geceydi, karanlıktı. Göremedim"dedi.
22 Kasım 2038, Pazartesi — Dijital Ayak İzleri
Soruşturma ekibi, Mehmet Demir'in dijital ayak izlerini incelemeye aldı. Sosyal medya hesapları, son bir aydır aktifti. Paylaşımları sıradandı: manzaralar, yemek fotoğrafları, arkadaşlarıyla çekilmiş selfie'ler. Ancak bir ayrıntı dikkat çekti.
Son paylaşımı, 30 Ekim günü saat 19.30'da yapılmıştı. Bir kahve fotoğrafıydı. Altında"Güzel bir akşam"notu vardı. Fotoğrafın konum bilgisi, Kızılay'da bir kafeyi gösteriyordu.
Ekipler, o kafeye gitti. Kafenin sahibi, o gece Mehmet Demir'i hatırlıyordu."Evet, burada oturdu. Yalnızdı. Bir kahve içti, bir sigara yaktı, sonra çıktı gitti. Saat 20.30 civarıydı."
25 Kasım 2038, Perşembe — Çelişkili İfadeler
Mehmet Demir'in arkadaşları, ifadelerinde çelişkiye düştü. İlk ifadesinde,"Onu o gece görmedim"diyenarkadaşı Serkan A., ikinci ifadesinde,"Aslında akşam telefonlaştık. Bana bir işi olduğunu söyledi.Nereye gittiğini bilmiyorum"dedi.
Bir başka arkadaşı Cem K. ise,"Mehmet son zamanlarda tedirgindi. Biri tarafından takip edildiğini söylüyordu. Biz ciddiye almadık"ifadesini verdi.
28 Kasım 2038, Pazar — Medya ve Dedikodular
Artık televizyon programlarında, kahvehanelerde, sokakta herkes aynı şeyi konuşuyordu: Mehmet Demir neredeydi? Bir programda, emekli bir polis,"Bu işte bir kadın var"dedi. Başka bir programda, bir psikolog,"Kayıp kişi psikolojik sorunlar yaşıyor olabilir, intihar etmiş olabilir"yorumunu yaptı.
Aile, bu yorumlar karşısında perişandı. Anne Fatma Demir, gözyaşları içinde,"Oğlum öyle biri değildi. İntihar edecek bir çocuk değildi o"diye feryat ediyordu.
30 Kasım 2038, Salı — Ayın Son Günü, Çıkmaz Sokak
Bir ay doldu; Mehmet Demir'den hiçbir iz yoktu. Ortada ne bir ceset, ne bir delil, ne de bir şüpheli vardı. Sadece birbirini tutmayan ifadeler, yanıltıcı ihbarlar, medyada dolaşan asılsız dedikodular ve bir ailenin acısı vardı.
Soruşturma dosyası kabarmıştı yine de içinde kesin bir bilgi yoktu. Emniyet Müdürlüğü'nde yapılan son değerlendirme toplantısında, olay yeri amiri Komiser Yardımcısı Selim Korkmaz, şu notu düştü:
"Dosya, çelişkili ifadeler ve yetersiz deliller nedeniyle çıkmaza girmiştir. Yeni bir bulguya ulaşılana kadar soruşturma açık tutulacak, ancak aktif arama çalışmaları şimdilik durdurulmuştur."
Ancak herkes biliyordu ki, bu iş burada bitmeyecekti. Çünkü kasım ayı boyunca yaşananlar, tek başına bir başlangıçtı. Gölgeler, daha yeni harekete geçmişti. Ve bu gölgelerin ardındaki karanlık, aralık ayında bambaşka bir yüz
Yorumlar
- DJ Slot: Bir kıyma makinesi orada ne iş yapar herkes dikkat etmeliydi
- Recep Karaca: ahmet o sabah neden o torbayı açtı merak ediyorum gölgeler her yerdedir
- Azra Özdemir: mehmetsiz yeni yıl ben de hep mısra mısra kalıyorum içim acıyor