BÖLÜM XIII: ZİRVE (2038-2039)
Zümrüdüanka artık sadece yeniden doğan bir adamın değil, onu taşıyanların ortak hafızasının adıydı.
---
13.1. Oybirliğine Giden Yol
Kasım 2038’in ilk günleri, Ankara’ya sonbaharın o buruk ama vakur havasını getirmişti. Kent, her zamanki telaşının içinde, sanki bir şeylerin eşiğinde olduğunu hissediyordu. Radyolarda, televizyonlarda, kahvehanelerde tek bir konu vardı: Sınır ötesindeki büyük zafer ve onun mimarı. Halk, onu artık sadece bir komutan olarak değil, bir milletin kalbinde taht kurmuş bir kahraman olarak görüyordu. Yine de bu unvanın resmîleşmesi için, devletin çarklarının işlemesi gerekiyordu.
Genelkurmay Başkanlığı, 2 Kasım 2038, Saat 09:00
Süreç, Genelkurmay Başkanı Orgeneral Kartal'ın makamında, sabahın erken saatlerinde başladı. Masanın etrafında, kuvvet komutanları ve Millî Savunma Bakanı bir kez daha toplanmıştı. Ancak bu toplantı, bir hafta önceki ön değerlendirmenin çok ötesindeydi. Ortada, üzerinde titizlikle çalışılmış, her maddesi defalarca tartışılmışbir gerekçe raporu vardı.
Orgeneral Kartal, elindeki kırmızı kaplı dosyayı açtı. İçinde, Nâzım'ın askerlik hayatı boyunca kazandığı tüm madalyaların listesi, operasyon raporlarının özetleri, astlarından ve üstlerinden gelen takdirnameler ve en önemlisi, geçtiğimiz ayki büyük taarruza dair detaylı bir analiz bulunuyordu.
"Arkadaşlar,"dedi Kartal, gözlerini dosyadan ayırmadan."Bu rapor, sıradan bir sicil dosyası değil. Bu, bir destanın arşivlenmiş halidir. Ancak biz biliyoruz ki, mareşallik sadece kâğıt üzerindeki başarılarla verilmez. Bunun için, o kişinin milletin gönlünde nasıl bir yer ettiği de belirleyicidir."
Hava Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Tekin, söz aldı:"Paşam, geçen hafta bir alışveriş merkezindeydim. Bir grup genç, 'Mareşal Nâzım' diye tezahürat yapıyordu. Henüz resmî bir karar yokken halk onu çoktan o mertebeye koymuştu bile."
Millî Savunma Bakanı Emin Gürsoy, notlarını karıştırdı."Sayın Cumhurbaşkanımız, bu konunun üzerinde hassasiyetle durulmasını istedi. 'Bu karar, sadece bir terfi değil, aynı zamanda bir milletin kahramanına verdiği değerin tescili olacak' dedi. Bu yüzden, sürecin her aşaması şeffaf ve tartışmaya açık olmalı."
Toplantı, gün boyu sürdü. Generaller, raporun her satırını tek tek inceledi. Nâzım'ın Hakkâri'deki ilk günlerinden, en son komuta ettiği harekâta kadar her anı, her kararı, her riski masaya yatırıldı. Sonunda, oybirliğiyle alınan bir karar metni hazırlandı. Bu metin, tek başına bir önerge değil, aynı zamanda bir tarih belgesiydi.
Cumhurbaşkanlığı Külliyesi, 3 Kasım 2038, Saat 14:00
Ertesi gün, aynı kalın dosya, Cumhurbaşkanlığı Külliyesi'ndeki büyük toplantı salonunun ortasındaki ceviz masanın üzerindeydi. Başta Cumhurbaşkanı Avni Tekelioğlu olmak üzere, Başbakan, Meclis Başkanı, bakanlar, genelkurmay başkanıve kuvvetkomutanları, tarihi bir karara imza atmak için bir aradaydı.
Cumhurbaşkanı Tekelioğlu, ayağa kalktı. Gözleri, önce masadaki dosyaya, sonra sırayla tüm katılımcılara çevrildi.
"Değerli arkadaşlar,"dedi, sesi sakindi ama ağırdı."Devletimizin en yüksek askerî rütbesini bir komutana layık görmek, hepimiz için büyükbir sorumluluktur. Bu karar, sadece bugünü değil, gelecek nesillere de bir mesajdır. Biz, bugün burada, sadece bir kahramanı onurlandırmıyoruz. Aynı zamanda, vatanı için canını ortaya koyan her bir askerin, her bir şehidin, her bir gazinin değerini de tescil ediyoruz."
Orgeneral Kartal, söz istedi.Cumhurbaşkanı'nın onayıyla ayağa kalktı.
"Sayın Cumhurbaşkanım, Korgeneral Nâzım'ın mareşalliğe yükseltilmesi yönündeki teklifimiz, Genelkurmay Başkanlığı'nda oybirliğiyle kabul edilmiştir. Gerekçe raporumuzda, kendisinin sadece askerî başarıları değil, aynı zamanda üstün karakteri, askerleriyle olan bağı ve milletimizin gönlünde taht kurmuş olması da detaylandırılmıştır."
Ardından söz alan Millî Savunma Bakanı Gürsoy, sürecin hukuki boyutunu özetledi."Yasal prosedür tamamlanmıştır. Teklif, Bakanlar Kurulu'nda da oybirliğiyle kabul edilmiştir. Şimdi, sıra yüce Meclis'in onayına gelmiştir."
Toplantıda kısa bir sessizlik oldu. Herkes, bunun tek başına bir formalite olmadığını, Meclis'te yapılacak oylamanın, milletin iradesinin en somut yansıması olacağını biliyordu.
Cumhurbaşkanı Tekelioğlu, başkanlık koltuğuna yaslandı."O halde, önümüzdeki günlerde Meclis'te yapılacak oylama için hep birlikte çalışalım. Milletimizin takdirini, en yüksek iradeyle taçlandıralım."
Türkiye Büyük Millet Meclisi, 5 Kasım 2038, Saat 10:00
O gün, Meclis koridorları tarihi bir güne tanıklık ediyordu. Grup toplantıları ardı ardına yapılıyor, partiler kendi içlerinde son değerlendirmelerini tamamlıyordu. Ancak kulislerdeki tek bir cümle, tüm fısıltıları bastırıyordu:"Bu vatan evladına hep birlikte sahip çıkacağız."
Genel Kurul salonu saat 14:00'te toplandığında, yer yerinden oynuyordu. Tüm sıralar doluydu. Localar, davetliler, gazeteciler, bürokratlar ve askerlerle hıncahınçtı. Duvardaki büyük saat 14:00'ı gösterdiğinde, Meclis Başkanı kürsüye çıktı.
"Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 108. Birleşimini açıyorum.Gündemimizdeki tek madde, Korgeneral Nâzım'ın mareşalliğe yükseltilmesi teklifidir. Söz, Millî Savunma Komisyonu Başkanı'na aittir."
Komisyon Başkanı, elindekidosyayla kürsüye çıktı. Heyecanlıydı ama sesi kararlıydı.
"Sayın milletvekilleri, önünüzde duran bu dosya, sadece bir askerin sicil dosyası değildir. Bu dosya, vatan sevgisinin, kahramanlığın, fedakârlığın ve alçak gönüllülüğün dosyasıdır. İçinde Hakkâri'nin dondurucu soğuğunda yazılmış destanlar, sınır ötesinde çizilmiş zafer tabloları vardır. Ama asıl önemlisi, içinde, bir insanın, 'ben' demeden 'biz' diyebilmenin, 'ben kazandım' demeden 'biz kazandık' diyebilmenin en güzel örnekleri vardır. Komisyonumuz, bu dosyayı oybirliğiyle kabul etmiş ve yüce Meclis'in takdirine sunmuştur."
Ardından, söz teker teker parti gruplarına verildi.
İktidar partisi grup başkanvekili kürsüdeydi:"Bugün, sadece bir komutanı onurlandırmıyoruz. Bugün, milletimizin bağrından çıkmış bir kahramanın, hak ettiği yere yükselişine hep birlikte tanıklık ediyoruz. O, siperleri komuta merkezi yapan, askerleriyle aynı kaderi paylaşan bir liderdir."
Ana muhalefet lideri sözaldığında, salonda derin bir sessizlik oldu:"Biz, bugün burada, siyaset üstü bir duruş sergiliyoruz. Korgeneral Nâzım, hepimizin ortak değeridir. Onun vatanına olanbağlılığı, milletine olan sevgisi, tartışmasızdır. Bu yüzden, partimiz adına, bu teklifi en güçlü şekilde desteklediğimizi ifade etmek isterim."
Diğer muhalefet partilerinin sözcüleri de kürsüye çıktı. Her biri, farklı cümlelerle de olsa aynı duyguyu dile getiriyordu:"O, bizim kahramanımız."
Konuşmalar bittiğinde, saat 16:00'yı gösteriyordu. Meclis Başkanı, oylamayı açtı.
"Teşekkür ederim. Şimdi, teklifi oylarınıza sunuyorum. Kabul edenler\... Kabul etmeyenler\..."
Salonda nefesler tutuldu. Elektronik oylama panosundaki rakamlar bir bir belirmeye başladı.Önce birkaç rakam, sonra onlarcası. Sonra yüzlercesi. kısacık her şey dondu. Ardından, sonuç netleşti.
Meclis Başkanı'nın sesi, tüm salonu doldurdu:
"Kabul: 589. Ret: 0. Çekimser: 0. Teklif, oybirliğiyle kabul edilmiştir. Korgeneral Nâzım, Türkiye Cumhuriyeti'nin Mareşali olmuştur."
kısacık salonda öyle bir sessizlik oldu ki, sanki zaman durdu. Sonra, kulakları sağır eden bir alkış tufanı koptu. Milletvekilleri ayağa fırladı. Localardan, gazetecilerin bulunduğu balkondan, davetlilerin olduğu bölümden alkışlar yükseldi. Gözler yaşlıydı. Birbirine sarılanlar, dua edenler, ağlayanlar vardı.
Tarih yazılıyordu.
Meclis Başkanı, güçlükle duyurdu: "Mareşal Nâzım'a beratının takdimi, 7 Kasım'da Cumhurbaşkanlığı Külliyesi'nde yapılacak resmî törenle gerçekleştirilecektir. Tüm milletvekillerimiz ve halkımız törene davetlidir."
Tam o sırada, sadece bir rütbe takdimi değildi. Bir milletin, kahramanına olan minnetinin, sevgisinin ve sonsuz güveninin en somut ifadesiydi. Oybirliği, sadece bir oylama sonucu değil, aynı zamanda milletin tek yürek olduğunun, b
Yorumlar
- Elif Karasu: kardeş anlat demek ne kadar incelik dolu bir yaklaşım güçlü bir karakter sergilendiğini gösteriyor
- Esra Sancak: Oybirliğiyle alınması gereken bir karar bu çok önemli bir an sonrasında yaşanacaklar daha da heyecanlandırıyor
- Alperix: Bunu yaşamak gerçekten büyük bir duygu tarih önünde böyle bir dönüm noktasında bulunmak çok özel
- Zeynep Avcı: nâzımın hala o mütevazi hali ve ailesine olan sevgisi ise ayrı bir derinlik katıyor
- Gülay: 35:589 oyu bunu kutlamak için bekleyiş son derece anlamlı ve tarihi olan bir durum
- Cihan Palabıyık: meclisten gelen her onay adeta bir kalabalık olacaktır hissediyorum artık bunu
- Ebru Genç: haberin nasıl geldiğine dair mimikler insanın içini ısıtan içtenlikte
- Eda Özdemir: milletin duygusunu bu denli yoğun hissetmek hepimize gurur veriyor
- Ahmet Demir: bu konuşma tüm askerlerin bıraktığı mirasa saygı duruşu niteliğinde olmalıydı
- Furkan Metehan: sayın kartal o kadar güzel anlatmışsın ki herkeste aynı hisler canlanıyor