Gece kuytusu

Saat 01.54 bir yolculuk ve yoksunluk içinde,

Gövdesi paslı gemileri kimdi güverteme bağlayan,

Göğsümde kabarık bir acı hırçın dalgalar gibi yüz çizgilerime sıçrayan,

Göğün rengine odaklanarak geçsede çocukluğum,

Bulunmadı hiç bir dönemde zamanı anlayan,

Şimdi bir uğultu bilmediğim anlarda kulağımda çınlayan,

Kilitledimsede durmadı hep hayali oldu kalp kapımın kilidini zorlayan,

İçimde ki cüreti bağışla bazen susturamadım gözlerimi,

Uzanıp çatılarında şehrin atar damarlarına yasladım dizlerimi,

Çürük elmalardan ısırık aldıkça anladım,

Toprağın göğsünden çekmişim ellerimi,

Ama şimdi bir çamur bulaşıyor yağmurla usul usul gövdeme,

Göklere derdimi anlatırken ramak kalıyorya sırra kadem basıp gitmeme,

İşte tam orada demir duvarlar yükseliyor önümde,

Atmacanın gagasında bir güvercin gibi aldırış etmiyor kimse titrememe,

Son nefes bir şeyler anlatmak istedemde dinlemeyip dokuz tahtayı diziyorlar üzerime,

Şimdi benim selam dudaklarında tanımadığım bir hocanın,

İstemediğim bir mevsim de ölmüşüm haberim yok,

Cenazemi yabancı ellerde yıkıyorlar kızgınım,

O yüzden söz geçiremiyorum kinimle gözlerimin yaşına,

Biliyorum yine istemesemde koyacaklar beni

Gurbet el diye saydığım bu musalla taşına

Yorumlar

Bahtiyar Sert: belkide biz öyle görüyoruz hayat labirent gibi sırrına ermek ulaşmak zor
Elif Pektaş: Her şey ne kadar karmaşık görünüyor
Bahtiyar Sert: yaşadığım yerden uzak olmanın hüznü belkide
Bahtiyar Sert: akan suyun üzerine düşen kuru yaprak gibi yönünü kendi değilde başkaları belirleyen birinin duyguları olunca derin oluyor
Ebru Rüzgar: @sertts1461 neden böyle hissettin ki
Ege Yıldız: Çok derin duygular var bu yazıda
Miladim: 👏👏👏👏👏👏👏