HEMRÂZ alıntı 📖
Aşk sakinleşmekti🤍
"Bu akşam güzel uyu," dedi. "Hafta sonu giyeceğin elbiseyi düşünmelisin sadece."
Yanağımdan makas alıp, çelik kapıdan çıkıp gittiğinde, sırtımı kapıya yasladım. Yüzümde aptal bir gülümseme, kalbimde ise yıllardır hissetmediğim tek duygu vardı: Aşk.
Aşkı hep büyük fırtınalar, karnımızda uçuşan kelebekler ya da nefessiz kalmak zannetmiştim. Filmler ve kitaplar bunu öğretmişti. Aşk acıtır, süründürür, imkansızdır. Oysa gerçek aşk, bunların tam tersiydi. Aşk, sakinleşmekti.
Birinin yanında, hiç konuşmadan öylece durabildiğinde hissettiğin güven duygusuydu. Sırtındaki görünmez zırhı çıkarıp bir kenara koyabilmek, "Beni yargılar mı?" korkusu olmadan en savunmasız halinle var olabilmekti. Evim dediğin kişinin kalbine gitmekti aşk. Dışarıdaki gürültüden, içinde ki savaştan, koşturmacadan kaçıp sığındığın limandı.
Tutku her aşkta vardı elbette ama asıl mesele şefkatti. Hastalandığında sana bakan, yorulduğunda yükünü hafifleten, düştüğünde elini uzatan o şefkat... Seni değiştirmeye çalışmadan, eksiklerinle, kusurlarınla, geçmişinle kabul eden bir iradeydi. Yani aşk, ayakların yerden kesilmesi değil, tam tersine ayaklarının yere daha sağlam basmasıydı.
Ve ben biliyordum ki, tökezlesem de beni tutacak biri vardı artık. Onca insan, onca yüz ve onca sesin arasında, "İşte benim yerim o adamın olduğu her yer" diyebilmiştim.
Yorumlar
- BÎ Hemtâ: 🤍🫂
- Elif Pektaş: aşkın gerçek yüzü keşfedilmiş gibi🤍
- BÎ Hemtâ: evet 🫂
- Aylin Gür: yürekte böyle bir yer kazanması çok özel
- BÎ Hemtâ: farklı şeyler iyidir
- Eren Ali Dağ: Bunun gibi bir açıklama beklemiyordum çok farklı
- BÎ Hemtâ: 🫂
- Miladim: Aşk sakinleşmekti....... ❤❤❤❤👏👏👏👏👏👏