Mimber

Bahtiyar Sert

Avuçlarımda çivi pası gözlerim bağlanmış,

Lakin görmeyen ben değilim gördüğünü zanneden insanlardır,

Kalbimin geçit kapısında 12 büyük ayna var,

insanlar aynalarda ki yansımamı arıyorlar,

Buldukları kendi hırs ve öfkeleridir,

Bulutlar siyahın en azametli halini taşımaktalar,

Zincirlerin ağırlığı ve sesi kulaklarımda çınlıyordu o gün,

Kendi mezarının başında oturan sam'ı gördüm iki eli başına üzgün,

Toprak yarılıp yer yüzüne çıktığı gün,

iki avucumda ki yarayı sardı hiç konuşmadı atarken düğüm,

Omuzuma güvercinler kondu ruhum örümcek ağların da kördüğüm,

Hz.Davud'un kılıcından deccalin kanı süzüldü ateşi harlandı rüzgarla külün,

Kudüste ağlayan yaşlılar fetihten önce yapılan minber içinde gizlendi,

Gölgelerin içinden zifiri iftiralar yayılırken usulca,

3 bebek konuştu büyükler şeytan suretinde susunca,

O günden itibaren saldırmaya başladı Ebu cehiller,

Hz.Adem Kabenin temeline ilk taşı koyunca,

Hz.Ebubekir bir ağacın gölgesi altında uyuya kalınca,

O kutlu rüya içinden uyandı birden şaşkınca,

Bahira denen o zat onun rüyasını ona yorumlayınca,

Birden kalktı gözlerinden perdeler,

simdi susmak saklanmak zamanı değil,

Sahabeler gibi etten duvar örecek müslümanlar nerdeler